متولدین آبان:
بیخود نیست که قدیمیها به این ماه «عقرب» میگفتند. آبانیجماعت نیش میزند نه اینطور. از هر نهتا جملهاش، دهتایش نیشوکنایه است. البته، نباید متولدین ماههای دیگر به تریش قبایشان بربخورد؛ چون همه (غیر از من) میدانند که:
نیش عقرب نه از ره کین است
اقتضای طبیعتش این است
دخترهای این ماه تا به همکلاسیهایشان میرسند میگویند: «میتی جون چقدر کفشت جیغ میزنه؟ وای که من عاشق این رنگهای پشتکوهی هستم.» یا «اوه الی! هرچه بیشتر ورم میکنی خوشگلتر میشی.» یا به معلمشان میگویند: «خانم، شما از جنوبشهر تشریف مییارین؟»
چون پسرها کمی ضریبهوشیشان کمتر است، نیشهای خرکی میزنند: «احسان! چه بوی گندِ خوبی میدی.» یا «صورتت مثل صورت اسبآبی قشنگه.»
خیلی از آبانیها معلم میشوند و عدهای هم استاد دانشگاه. البته از همان گونههایی که با نگاهشان دخل همه را درمیآورند و عاقبت روی یکی فیکس میشوند: «آهای عقلکل بیا پای تخته.»