کتاب داستان دو شهر

گفت: «این مردم عادی عجب قدرتی دارند!» جواب دادم: «این نیروی حیرت‌انگیز اندوه و ناامیدی است.»

آدم‌های بیکار دور هم جمع شده بودند، آن‌ها بدبخت و مفلوک بودند اما اکنون احساس قدرتی آشکار بدبختی‌شان را تحت تأثیر قرار داده بود. حتی ژنده‌ترین شب‌کلاهی که بر ژولیده‌ترین و نکبت‌بارترین سر بود، مفهومی غریب را می‌رساند: «می‌دانم برای من که این کلاه را بر سر دارم حفظ جان خودم چه‌قدر سخت است؛ اما آیا می‌دانی گرفتن جان تو چه اندازه راحت است!» هر بازوی لاغر و برهنه‌ای که پیش از این بیکار بود اکنون همواره آمادهٔ زدن و کوبیدن بود.

آن‌ها بدبخت و مفلوک بودند اما اکنون احساس قدرتی آشکار بدبختی‌شان را تحت تأثیر قرار داده بود. حتی ژنده‌ترین شب‌کلاهی که بر ژولیده‌ترین و نکبت‌بارترین سر بود، مفهومی غریب را می‌رساند: «می‌دانم برای من که این کلاه را بر سر دارم حفظ جان خودم چه‌قدر سخت است؛ اما آیا می‌دانی گرفتن جان تو چه اندازه راحت است!»

اگر می‌خواهی گربه تشنهٔ شیر شود، راهش این است که شیر را به او نشان بدهی. اگر می‌خواهی سگی برایت شکار بیاورد، باید شکار را به او نشان بدهی