بریده‌هایی از کتاب جمهور

گفتم پس ای پولمارکوس، بدی کردن خواه با دوست و خواه با دیگران کار آدم عادل نیست بلکه کار شخص ظالم است.

به‌راستی امید است که خاطر بی‌قرار انسان را به مقر آسایش هدایت می‌کند».

گفتم پس بدین طریق در حکومت الیگارشی زمامداران بر اثر غفلت و عدم ممانعت از اسراف باعث می‌شوند که مردان شریف دچار تنگدستی گردند. گفت همین‌طور است. به نظر من این مردمان پس از آن با نیش و اسلحهٔ خود در شهر باقی می‌مانند. بعضی زیر فشار قروض سنگین و بعضی زیر بار ننگ محرومیت از حقوق اجتماعی و برخی دیگر هم زیر هر دو بار روزگاری به سر می‌برند و با دلی پر از کینه بر علیه کسانی که دارایی آنان را تصاحب نموده‌اند و همچنین بر علیه دیگران دسیسه می‌کنند و به امید انقلاب زنده‌اند.