کتاب دختر وزیر

زخمی‌ها زوزه سرداده بودند، لشکر شاه از سر لطف گلولهٔ بین ابروان‌شان می‌کاشتند. سر لشکر به جناب امیرِ امیران چنین نگاشت: موش‌خوران در استانهٔ سقوط‌اند. جز ارزگان دیگر اراضی در اختیار ندارند. امروز صبح، الحمدالله دای‌زنگی فتح شد و تا مرز ارزگان پیشروی کردیم. غنیمت دوپا و چهارپا طرف مرکز گسیل می‌شوند. غنیمت انبوه با فتح ارزگان در انتظار ماست. فردا به احترام روز جمعه استراحت می‌کنیم. روز جمعه به استراحت پرداختند و روز شنبه...

صدای شاه: ادامه بده. کاتب: دشت‌های دایزنگی آتش محصول دادند. گاوها بجای ماغ نعره کشیدند. خانه‌ها تبدیل به شمع شدند. کودکان از بوی گندم‌بریان و کباب نشئه بودند. مادران دیوانه‌وار می‌دویدند و دست کودکی را گرفته با صدای نحس‌شان از صحرای محشر بسوی جنهم می‌شتافتند. آفتاب گرم نشده خط مقدم شکست. طاغیان؛ طرف آخرین سنگرشان ارزگان پا به فرار نهادند. مگس‌ها و زنبوران دور لاش‌ها ضیافت گرفتند. لاش‌خوران منتظر بودن حرارت زمین فروبکاهد.

وفاداری شما اصالت داشته باشد حتما دیده می‌شود. شک نکنید. سگ اصحاب کف یادت رفته؟ هرچه سنگ‌ش زدند و چخه‌ش گفتند رها نکرد و به سرنوشت متعالی رسید. اینطور نشد؟ وفای‌ش اصالت داشت.

خدا تن و سر آدم‌ها را خلق کد و به نوبت برای‌شان دِست، پا، گوش، چشم و بینی تقسیم کد. پدرکلان ما حریص شد خواست دوتا بینی بگیره. سهم اول‌ش را زیر دمبه‌اش گذاشت و درخواست دوم کرد. خدا گفت: از من چیزی پنهان نمی‌ماند، بینی نداد. پدرکلان ما مجبور شد بینی را بیرون آورده به صورت‌ش بچسپاند. بینی با وزن‌ش پخچک شده بود و مثل دیگه مردم نشد.