کتاب ده فرزند هرگز نداشته خانم مینگ

تنها تخیل است که با تولید خیالات و سعی در ایجاد رؤیاها، انسان‌های بدیع و خلّاق می‌سازد؛ بدون آن، ما به هم نزدیک‌ایم، زیادی نزدیک، مشابه، دمرافتاده روی همدیگر در صندوق‌های واقعیت.

تجربه مثل شمعی است که فقط کسی که آن را در دست گرفته، روشن می‌کند.

اگر انسان شایسته‌ای را دیدی سعی کن شبیه او شوی؛ اگر انسان حقیری را دیدی دنبال نقص‌هایش در خودت بگرد.»

ـ شادی در همه‌چیز پنهان می‌شود، باید موفق شویم بیرون‌اش بکشیم

تصور می‌کنیم که کم‌یاب هستیم درحالی‌که از یک قالب درست می‌شویم؟ شبیه به‌هم هستیم، حتی در ادعای منحصربه‌فرد بودنمان شبیه به‌هم هستیم...

انجام یک عمل قابل‌توجه بهتر از مورد توجه قرار گرفتن است.

انسان والا بدون رابطهٔ خویشاوندی خود را دوست نشان می‌دهد؛ انسان پست بدون دوستی خود را فامیل نشان می‌دهد.

ستایشگرانِ حقیقت خود را وحشی نشان می‌دهند، و سنجیدگی، برتر از صداقت است. برای انسجام جامعه، آرامش و تفاهم بالاتر از حقیقت جای دارد.

در نگاه اول چیزهای کمی او را متفاوت از باقی پنجاه‌ساله‌ها نشان می‌داد؛ ولی همه می‌دانند که نگاه اول چیزی نمی‌بیند.

اگر انسان شایسته‌ای را دیدی سعی کن شبیه او شوی؛ اگر انسان حقیری را دیدی دنبال نقص‌هایش در خودت بگرد.

کسی که چیزی می‌داند جلوتر از کسی نیست که آن را دوست می‌دارد؛ اما کسی که چیزی را دوست می‌دارد پشت سر کسی می‌ماند که از آن لذت می‌برد.

کنفوسیوس در مغز مردمانش ساکن بود: دفاعش از عشق خانوادگی، ستایش احترام، نبرد علیه سوءاستفاده‌ها در افکارشان دوام ابدی داشت. برخلاف اروپایی‌ها که خرابه‌های سرزمین گُل و روم باستان را در قلب شهرهای بزرگشان حفظ می‌کنند ولی سنه‌کا را فراموش می‌کنند، از کلیساهای جامع بازدید می‌کنند درحالی‌که مسیحیت را به حال خود رها می‌کنند، چینی‌ها فرهنگ خود را در سنگ‌ها جای نمی‌دهند. این گذشته است که در این‌جا زمان حال روح و ذهن را روایت می‌کرد، نه نقشی به‌روی یک صخره. بنای تاریخی نقش دوم را داشت، اول درون معنوی، حفاظت‌شده، زنده، پیوسته جوان، که محکم‌تر از هر عمارتی است اهمیت داشت. دانایی در ناپیدا جای می‌گرفت، ناپیدایی که از خلال دگرگونی‌های بی‌پایان به‌نظر جاودان می‌رسد درحالی‌که کانی‌ها پودر می‌شوند و فرومی‌ریزند.