کتاب آدم خواران

او یک پروسی نبود... او بی‌گناه بود...

نفسی صرفاً از روی عادت می‌کشید.

از این وضعیت حتی شیطان هم به گریه می‌افتاد.

تنها آرزویش مرگی سریع و راحت بود

‫«به‌خدا حیوانات درنده هم این‌قدر وحشی نیستند! شما از آن‌ها هم پست‌ترید...»

دکتر کنار جنازه نشست و بعد از بررسی بدنی گفت: «او شش‌ماهه حامله بوده.» الی‌مونده با وحشت گفت: «چی؟ حامله؟!» دکتر گفت: «کنارش روی برف‌ها نوشته دوستت دارم.»

«هنوز هم در این کشور نسبتاً پیشرفته آدم بی‌سواد داریم. بیشتر آدم‌های عضو انجمن بلد نیستند حتی اسم خودشان را بنویسند. خیر سرشان

آلن با تأسف سری تکان داد و به این فکر کرد که مردمان این‌جا، علی‌رغم مشکلات و بی‌پولی، باز هم می‌خندند و مقاومت می‌کنند.

خدای من، چقدر تو مهربان و وفاداری. انگار به این دنیا آمدی تا عشق بورزی و چشمانت یادآور آبی آسمان است

از این وضعیت حتی شیطان هم به گریه می‌افتاد.

«ما هم زمانی انسان‌های خوبی بودیم...»

«به‌خدا حیوانات درنده هم این‌قدر وحشی نیستند! شما از آن‌ها هم پست‌ترید...»

آهای مردم! بس کنید! لطفاً کسی بیاید کمک کند! جلوی این ستم را بگیرید!

به‌خدا حیوانات درنده هم این‌قدر وحشی نیستند! شما از آن‌ها هم پست‌ترید...

آنتونی درمانده و بغض‌آلود گفت: «آهای مردم! بس کنید! لطفاً کسی بیاید کمک کند! جلوی این ستم را بگیرید!» اما هیچ‌کس نیامد. همه به فکر سکه‌هایی بودند که می‌خواستند از امپراطور بگیرند.

از این وضعیت حتی شیطان هم به گریه می‌افتاد.

دوبوآ به چشم می‌دید که مردم فقط قصد شکنجه و اذیت او را دارند. با ناراحتی به آلن گفت: «می‌خواهی با گلوله‌ای تو را از این وضع راحت کنیم؟» آلن بیچاره با بغض گفت: «تو را به خدا قسم همین کار را بکن.»

اشک‌های معشوقه‌اش آخرین چیزی بود که دید...

«هوا جوری گرم است که احساس می‌کنم درون دهانم آتش دارم! امکان دارد با آب دهانم بتوانم آتش راه بیاندازم.»

«چه پاداشی از امپراطور بگیریم برای کتک زدنش.» آنتونی درمانده و بغض‌آلود گفت: «آهای مردم! بس کنید! لطفاً کسی بیاید کمک کند! جلوی این ستم را بگیرید!» اما هیچ‌کس نیامد. همه به فکر سکه‌هایی بودند که می‌خواستند از امپراطور بگیرند. هر کس با هر چه زور در بدن داشت، آلن را کتک می‌زد و هر که بیشتر دست‌وبالش خونی می‌شد، خفن‌تر بود!

در این میان، فقط شیطان خوشحال بود!

... او بی‌گناه بود...

آلن رسماً کباب شده بود؛ در آتش جهل و نادانی.

آلن رسماً کباب شده بود؛ در آتش جهل و نادانی.

با وجود همهٔ این‌ها، باز هم به‌خاطر حضور رفقایش امید به زنده ماندن داشت.

آلن گیر شیطان‌هایی در بدن انسان افتاده بود.

کسی که از نظر پزشکی ضعف جسمانی شدید و پایی لنگ داشت، حالا جان‌سخت‌تر از همیشه، زنده مانده بود؛ چیزی که باورش برای خودش هم سخت بود.

آلن تاجر خوک را شناخت؛ هزینهٔ سنگ قبر دخترش را داده بود.

آلن دومونی قربانی یک سوءتفاهم شده بود. کسانی آن‌جا بودند که حتی نام او را نمی‌دانستند و از یکدیگر هویت جنازه را می‌پرسیدند.

مردمان این‌جا، علی‌رغم مشکلات و بی‌پولی، باز هم می‌خندند و مقاومت می‌کنند.