بریده‌هایی از کتاب چند حبه قند

مادرم که نه‌تنها برای من، بلکه برای تمام اهل محل و فامیل مایهٔ انس بود. مادرم زن مهربان و هنرمندی بود. اگر کاری از دستش برمی‌آمد، برای همسایه‌ها انجام می‌داد. همسایه‌ها آن‌قدر شیفتهٔ اخلاق مادرم شده بودند که وقتی داشتیم از آن محله می‌رفتیم، به مادرم می‌گفتند: «شما مایهٔ آبادی محله بودین. شما برین آبادی هم از این محل می‌ره.»