بریده‌هایی از کتاب عمیق و تاریک و خطرناک

«بعضی وقت‌ها همون هیچی از همه‌چیز ترسناک‌تره.»

«نمی‌میری اگه یه‌کم باهاش مهربون‌تر باشی.»

زندگی در این خانه تمرین خوبی برای گذر از میدان مین بود. اگر مراقب نبودی، با هر قدم می‌توانستی باعث انفجار شوی.

«اگه منم زیاد دعا کنم دوست پیدا می‌کنم؟»

«منم تک‌فرزندم. خوبه که آدم خواهر یا برادر داشته باشه، ولی همین‌طوری هم من خیلی راضی‌ام.»

«یه روز منم یه دوست پیدا می‌کنم، و بعدش دیگه تنها نیستم.»

او اجازهٔ هیچ کاری را به من نمی‌داد، حتی نمی‌گذاشت شب را در خانهٔ استیسی بگذرانم یا با دوستانم به مرکز خرید بروم. واقعاً نیاز داشتم کمی از او دور باشم.

اینکه چقدر سریع می‌تونن زندگی یه نفر رو به هم بریزن.

نه اون‌قدرها مهربونه و نه چندان خوشگل.

«دو نفر کافیه، نفر سوم اضافیه. خودت هنوز این رو نمی‌دونی؟»

«من پری دریایی کوچک رو ده بار، دوازده بار، کلی بار دیدم. فیلم موردعلاقه‌مه.»

آرام گفتم اشکالی ندارد، با اینکه اشکال داشت. اینکه حرفی ناراحت‌کننده بزنی و بعد بگویی که انگار خودت نیستی، آن ناراحتی ایجادشده را از بین نمی‌برد.

«تو از اونها بزرگ‌تر بودی. چرا گذاشتی سیسی اون‌طوری مامان رو اذیت کنه؟»

می‌خواستم برای خاله‌ام دلسوزی کنم، اما فهمیدن اینکه او اجازه می‌داده سیسی مادرم را اذیت کند ناراحتم می‌کرد. به‌عنوان کسی که تک‌فرزند بود، کلی چیز دربارهٔ خواهرها شنیده بودم که چطور هوای یکدیگر را داشتند، همان‌طور که می‌گویند روابط خونی از هرچیزی مهم‌تر است و این‌جور حرف‌ها.

اما انگار برای کلیر یه بازی نبود. اون بهم التماس می‌کرد که عروسک رو بهش برگردونم. مدام می‌گفت تو خواهر منی دالسی، خواهر من!

این‌طور به نظر می‌رسید که داشت برای مامان شاخ و شانه می‌کشید، بد حرف می‌زد، و نقش خواهرهای بزرگ‌تر را بازی می‌کرد.