بریده‌هایی از کتاب نام دیگرش باد است؛ سینیور!

ماه روی قله‌ی کافرکوه ایستاده بود

مرگ سر نداشت، چکمه‌ی سربازی داشت، قطار و فشنگ هم داشت،.بعد سرش از تو شونه‌هاش در اومد، دندوناش خون بود و هی خنده می‌شد.

مرگ گاهی سر داشت و می‌خندید، گاهی هم نداشت. گردنش خون بود خودم دیدم.

حالا بارونو یک دروغی بگه، علو یک دروغی بگه هشطور نیست، کتاب دروغ بگه بده واقعند.

طبیعت هم مثل آدمیزاد ذات عوض می‌کند

جنگ بیخ حلقوم همه را گرفته، داروندار همه را تاراج می‌کنند