بریده‌هایی از کتاب نام دیگرش باد است؛ سینیور!

ماه روی قله‌ی کافرکوه ایستاده بود

مرگ سر نداشت، چکمه‌ی سربازی داشت، قطار و فشنگ هم داشت،.بعد سرش از تو شونه‌هاش در اومد، دندوناش خون بود و هی خنده می‌شد.

مرگ گاهی سر داشت و می‌خندید، گاهی هم نداشت. گردنش خون بود خودم دیدم.