کسی که هنوز زنده است نمیگوید هرگز!
مطمئن، مطمئن نیست
اینگونه که هست اینگونه نمیماند.
وقتی که فرادستان حرفهایشان را زدهاند
اکنون فرودستان لب به سخن میگشایند.
چه کسی جرأت میکند بگوید هرگز؟
تقصیر کیست اگر سرکوب پابرجا بماند؟ تقصیر ما است.
تقصیر کیست اگر سرکوب از هم بپاشد؟ باز هم ما.
هرکه سرکوب شده، به پا خواهد خاست!
هرکه بازنده است، بجنگد!
آن که شرایط را شناخته، نمیتوان جلودارش شد.
چرا که بازندگان امروز پیروزمندان فردایند.
و «هرگز» به همامروز مبدل میشود.