مقدمه
مانند پرستوهایی که زخمی اند و فصل کوچشان رسیده، گاهی ما آدمها نیز در زندگی محکومیم به ادامه دادن در اوج زخم ها و تلخی هایی که داریم... در آن لحظه هایی که مابین جبر زندگی در حال تحمل تلخ ترین سختی هاییم، فقط میبایست دلت را به آسمان نگاهت گره بزنی و در انتظار پایانی باشی که وعده داده شده است. موعود برای هرکس به گونه ای رقم خواهد خورد، مهم این است که رقم خواهد خورد و وظیفه تو این است که به زیباترین شکل ممکن نقش خود را ایفا کنی، در وقت خوشحالی از ته دلت بخندی و در وقت سختی و غم با درک آینده ای که بلاخره خواهد آمد، غمگینی ات را بگذرانی.