جواد
۳
ما در نهایت به سکوت میرسیم، نه سکوتی که غیبت صداست، بلکه سکوتی که مقدم بر غیبت یا حضور صداست یا به عبارتی گستردهتر، مقدم و فراتر از جسم، ذهن و جهان است.
جواد
۱
همۀ ظواهر ذهن، جسم و جهان هستی دائماً درحال تغییر و تحول هستند. آنچه در تجربۀ شما تغییر نمیکند، چیست؟ آن یک «چیز» در تجربۀ شما که تغییر نمیکند، شما هستید. آن عشقی است که شما در پی آن هستید.
شما هرگز آن را نمییابید؛ چراکه شما هماینک و همواره آن هستید، نه همواره و گاهوبیگاه، بلکه بهطور جاودانهای در اکنون؛
جواد
۱
شما همان هستید که آرزویش را داشتید و آرزوی شما حضور خودِ عشق است که با ظرافتی خاص در هالهای از باوری که آن غایب است و شیئی است که میتواند گم یا پیدا شود، پنهان شده است. عشقی که شما در پی آن هستید، همینجا در آرزو کردن شما حاضر است؛