کتاب نویز

خطای نویز در تصمیم‌گیری استخدامِ متقاضیان مشاغل مختلف وجود دارد. به وضوح دیده می‌شود که افراد مصاحبه‌کننده بعضاً ارزیابی‌های متفاوتی از افراد یکسان دارند. به‌عبارتی می‌توان گفت که رتبه‌بندی متقاضیان یک شغل خاص بیشتر به فرد مصاحبه‌کننده بستگی دارد، نه شخص متقاضی!

القای خلق‌وخوی خوب به مردم آن‌ها را ساده‌لوح‌تر می‌کند و به‌راحتی می‌توان مزخرفات را به خوردشان داد. در مقابل، زمانی‌که افراد بدخلق باشند، احتمال این‌که اطلاعات گمراه‌کننده را نادیده بگیرند و گول نخورند، بالاتر است

خلاصه و چکیدهٔ سه فصل آتی را می‌توان در یک جمله، که همان موضوع اصلی کتاب است، خلاصه کرد: «هر کجا که ردپایی از قضاوت انسانی در میان باشد، نویز نیز بیشتر از آنچه فکرش را بکنید قابل‌ردیابی است».

دنیای پزشکی مملو از «نویز» است. در مواجهه با یک بیمار، ممکن است پزشکان مختلف بر مبنای وضعیت بیماران قضاوت‌های متفاوتی داشته باشند. این موضوع، به‌ویژه در رشته‌هایی مانند روان‌پزشکی که در آن‌ها قضاوت‌های ذهنیِ روان‌درمانگران از اهمیت بالایی برخوردار است، به‌وضوح قابل‌ردیابی است. بااین‌حال، ممکن است نویز قابل‌توجهی در موقعیت‌های غیرقابل‌انتظاری مانند خواندن و تفسیر عکس‌های رادیولوژی بیماران نیز رخ دهد.

«ما فکر می‌کنیم که می‌دانیم چه اتفاقی درحال رخ‌دادن است، اما آیا می‌توانیم آن را پیش‌بینی کنیم؟»

«هر کجا که ردپایی از قضاوت انسانی در میان باشد، نویز نیز بیشتر از آنچه فکرش را بکنید قابل‌ردیابی است»

قضاوت‌های خوب به این بستگی دارند که چه می‌دانید، چقدر می‌توانید خوب فکر کنید و چگونه فکر می‌کنید.

اکثر ما به این باور داریم که دنیا همان گونه است که به نظر می‌رسد. همچنین احتمالاً همگی در ناخودآگاه خود اعتقاد داریم که دیگران نیز دنیا را همان طور می‌بینند که ما می‌بینیم. این‌گونه باورها، که می‌توان آن را واقع‌گرایی خام نامید، برای درک واقعیتی که با دیگران به اشتراک می‌گذاریم، ضروری هستند. ما به‌ندرت این باورها را زیر سؤال می‌بریم. همچنین در هر زمان تفسیر یکتایی از دنیای پیرامون خود داریم و معمولاً تلاش کمی برای بدست آوردن تفاسیر دیگر می‌کنیم؛ به‌عبارتی ما باور داریم که تفسیر ما درست و کافی است و به تفاسیر بدیل نیازی نداریم.

خود مفهوم قضاوت تلویحاً با مفهوم عدم قطعیت همراه است و هیچ‌گاه نمی‌توان از درستی یک قضاوت کاملاً مطمئن بود.

صحبت دربارهٔ نویز در نظام قضایی: «آزمایش‌ها تفاوت‌های زیادی را بین احکام صادره توسط قضات برای جرم‌های مشابه نشان می‌دهند. این اختلاف با اصل عدالت در تعارض است. حکم صادره برای متهم نباید به ویژگی‌های فردی قاضی بستگی داشته باشد.» «احکام کیفری نباید به روحیهٔ قاضی در طول جلسه یا به دمای هوای بستگی داشته باشد.»

هرجا که قضاوت انسانی در میان باشد، اختلاف امری اجتناب‌ناپذیر است.

اکثر ما به این باور داریم که دنیا همان گونه است که به نظر می‌رسد. همچنین احتمالاً همگی در ناخودآگاه خود اعتقاد داریم که دیگران نیز دنیا را همان طور می‌بینند که ما می‌بینیم. این‌گونه باورها، که می‌توان آن را واقع‌گرایی خام نامید، برای درک واقعیتی که با دیگران به اشتراک می‌گذاریم، ضروری هستند. ما به‌ندرت این باورها را زیر سؤال می‌بریم. همچنین در هر زمان تفسیر یکتایی از دنیای پیرامون خود داریم و معمولاً تلاش کمی برای بدست آوردن تفاسیر دیگر می‌کنیم؛ به‌عبارتی ما باور داریم که تفسیر ما درست و کافی است و به تفاسیر بدیل نیازی نداریم.

«هر کجا که ردپایی از قضاوت انسانی در میان باشد، نویز نیز بیشتر از آنچه فکرش را بکنید قابل‌ردیابی است»

نویز خدشه‌ای بر قضاوت انسان نویسندگان

«هر کجا که ردپایی از قضاوت انسانی در میان باشد، نویز نیز بیشتر از آنچه فکرش را بکنید قابل‌ردیابی است»

نویز یک مشکل سازمانی ـ و نه بازاری ـ است. در بازار، معامله‌گران شرکت‌های مختلف ارزیابی‌های متفاوتی از ارزش سهام‌های گوناگون ارائه می‌دهند و طبیعتاً برخی سود و برخی ضرر می‌کنند. به‌عبارتی همین اختلاف‌نظرهاست که بازار را می‌سازد. اما شرایطی را در نظر بگیرید که در آن یکی از آن معامله‌گران به‌طور تصادفی انتخاب شود و آن ارزیابی را از طرف شرکت خود انجام دهد. درصورتی‌که ارزیابی همکاران او در همان شرکت با ارزیابی او تفاوت بسیاری داشته باشد، این‌جاست که مشکل نویز بروز پیدا می‌کند و باید برای حل آن اقدام کرد.

«در دنیای ایدئال، متهمان با عدالت روبه‌رو می‌شوند، درحالی‌که در دنیای واقعی با سیستمی مملؤ از نویز سروکار دارند!»

قبل از تصمیم‌گیری بهتر است آراء دیگران را جویا شوید و با آن‌ها مشورت کنید. اگر امکان چنین مشورتی فراهم نبود، حتی‌الامکان با فاصلهٔ زمانی معقول دوباره دربارهٔ تصمیم خود بیندیشید و از «خرد جمعی درونی» خود بهره ببرید. همچنین می‌توانید با خود بحث کنید و تصمیمتان را به چالش بکشید. درنهایت، نظرگاه‌های خود را جمع بندی (همان میانگین‌گرفتن) و تصمیم خود را نهایی کنید.

القای خلق‌وخوی خوب به مردم آن‌ها را ساده‌لوح‌تر می‌کند و به‌راحتی می‌توان مزخرفات را به خوردشان داد. در مقابل، زمانی‌که افراد بدخلق باشند، احتمال این‌که اطلاعات گمراه‌کننده را نادیده بگیرند و گول نخورند، بالاتر است

«قضاوت شما به حس‌وحالتان، ترتیب بررسی پرونده‌ها و حتی آب‌وهوا بستگی دارد. شما همواره آدم یکسانی نیستید.» «اگرچه شما همیشه آدم یکسانی نیستید و کمتر از آنچه فکر می‌کنید ثبات فکری دارید، بااین‌حال به‌طور قطع می‌توان گفت شما امروز، بیشتر به دیروزِ خود شباهت دارید تا به امروزِ فردی دیگر. نویز موردی بیشترین سهم را در نویز سیستم ندارد.»

با این‌که استقلال لازمهٔ خرد جمعی است، اما در شرایط مناسب و مطلوب که افراد آراء خود را به دیگران می‌گویند، گروه‌ها عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند. اما اگر افراد به‌جای آن‌که خودشان قضاوت کنند، صرفا به آراء دیگران توجه نشان دهند، تعقل در آن گروه از بین می‌رود.

تأثیرات اجتماعی در گروه‌ها نیز منجر به نویز می‌شود. درصورتی‌که یک نفر جلسه‌ای را آغاز کند و از همان ابتدا در خصوص تغییر جهت شرکت صحبت کند، دیگران هم به‌طور ناآگاهانه با نظر وی موافقت می‌کنند. توافق بر روی این موضوع، درواقع نتیجهٔ فشارهای اجتماعی است و این‌گونه نیست که افراد در خصوص موضوع، متقاعد شده باشند.