بریده‌هایی از کتاب خمپاره های فاسد

اگر از رزمندگان سال‌های دفاع مقدس بپرسید: «آن زمان چه آرزویی داشتید، حتماً به این دو گزینه اشاره خواهند کرد: ۱ـ بروند حوزه علمیه و روحانی شوند، ۲ـ به خیل عشاق مداحی بپیوندند!»

چه بهار سرخیه که بوی خون میاد همه‌اش عوض گل برامون نعش جوون میاد همه‌اش

من هم یکی از کلیه‌هایم را در آورده بودند و جفت دستانم شکسته و در گچ بود. ماشاءالله هم که از دیدن زیبایی جهان راحت شده بود. به‌قول خودش چشمانش را زودتر از خودش به بهشت فرستاده بود تا چشم‌چرانی کنند!

کم مونده بود خودم صدام کافر را کت‌بسته اسیر کنم که ناغافل ترکش خوردم و صدام با خوش‌اقبالی از چنگم فرار کرد! خیلی شانس آورد، و الا می‌آوردمش اسدآباد خودتون