بریده‌هایی از کتاب سکوت

شپش‌ها مثل ماسه‌های سفید لای درز لباس‌هایمان جا خوش کرده بودند، تک‌تکشان را با سنگ له می‌کردم و کیف می‌کردم. یعنی حکومتی‌ها هم وقتی مسیحیان را دستگیر می‌کنند و می‌کُشند همین حس را دارند؟

در فکر بود، گناه همیشه آن چیزی نیست که همه فکر می‌کنند، همیشه که دزدی کردن و دروغ گفتن نیست. گناه یک انسان این است که بی‌رحمانه زندگی دیگران را نادیده بگیرد و از زخم‌هایی که پشت سرش به‌جا گذاشته غافل باشد. و آن‌گاه بود که برای نخستین‌بار دعایی حقیقی بر دلش جاری شد. ناگهان نوری پشت پلک‌های بسته‌اش خورد.