بریده‌هایی از کتاب چگونه پیر شویم

زعم او مرگ نباید سبب‌ساز اندوه باشد، چرا که حیاتی ابدی از پی آن می‌آید.

از نزدیکیِ مرگ سخن می‌گویم. مفلوک انسانی که در طول عمری دراز نیاموخته مرگ چیزی نیست که از آن در هراس باشد. زیرا یا روح انسان را به‌کلی نابود می‌کند، که در این صورت قابل‌چشم‌پوشی است، یا روح را به جایی می‌برد که بتواند برای همیشه زندگی کند که در این صورت خواستنی است. امکان سومی وجود ندارد. ۶۷. پس چرا باید از مرگ بهراسم، از آن‌رو که پس از مرگ یا شوربخت نخواهم بود یا نیک‌بخت خواهم بود؟

تا وقتی که از برکت قوای بدنی بهره‌مندید، از آن لذت ببرید، اما زمانی که از کف شد، بر آن تأسف نخورید، همان‌گونه که جوان نباید بر پایان کودکی و عاقله‌مرد نباید بر گذران جوانی تأسف بخورد. طبیعت چیزی نیست جز مسیری یک‌طرفه و شما فقط یک‌بار مسافر آن‌اید. هر مرحلهٔ زندگی دارای ویژگی‌های مختص خود است ــ ضعف کودکی، تهور جوانی، جدیت میان‌سالی و بلوغ پیری. این‌ها میوه‌هایی هستند که باید در فصل مناسب چیده شوند.