بریده‌هایی از کتاب یاغی

والگرد: اگر زن بودی باید در سکوت رنج می‌بردی.

گانلود: اندوه‌ام را فراموش خواهم کرد، مادر. والگرد: نه! دفن‌اش کن، هم‌چون با ارزش‌ترین چیزی که متعلق به توست، دفن‌اش کن. دانه اگر رشد کند و بار دهد، نباید روی خاک بماند... اندوه‌ات می‌تواند شادی و آزادی بزرگی بیافریند.

گانار: به خاطر ایمان‌ات متحمل رنج بسیار خواهی شد!

برای آرامش یافتن دو راه وجود دارد، اول آن‌که کاری انجام ندهی که باعث تاسف تو شود، دوم آن‌که هرگز تاسف کاری را که انجام داده‌ای، نخوری.

مردان بزرگِ بسیاری را دیده‌ام، با موهای خاکستری و ریش انبوه و پشتی خمیده، که کودکی بیش نبوده‌اند.