خودشیفته مغرور نیست. یه آدم مغرور دیگران رو تحقیر و بیارزش میکنه؛ ولی خودشیفته به اونا ارزشی بیش از حد میده؛ چون اون خودشو توی چشم دیگران میبینه و دوست داره این تصویرو تزئین کنه. بنابراین، از همهٔ آیینههاش به خوبی مراقبت میکنه.
javadazadi
۱۵
قرار بود لذت شوخی از شما محافظت کنه. راستش این استراتژی همیشگی ما بوده. ما خیلی وقته میدونیم که دیگه از هیچ راهی نمیتونیم بر این دنیا چیره بشیم، تغییرش بدیم یا در برابر هجومهای خطرناکش، سرمونو بدزدیم. تنها راه ممکن برای مقاومت کردن اینه که اونو جدی نگیریم؛ ولی من فکر میکنم شوخیهای ما قدرتشونو از دست دادن.
javadazadi
۸
بیمعنایی با اونچه قبلاً به نظرم میاومده کاملا متفاوته. من به بیمعنایی به شیوهٔ دیگهای نگاه میکنم، زیر نوری قویتر و روشنگرتر. دوست من! بیمعنایی جوهر وجوده. اون چیزیه که همیشه و همه جا دور و بر ماست. حتی وقتی کسی نمیخواد ببیندش، بازم حضور داره. در وحشتها، در جنگهای خونین، در بدترین مصیبتها. اغلب در چنین موقعیتهای دراماتیکی شجاعت تصدیق اون و به اسم صدا زدن اون به وجود مییاد؛ ولی مسئله فقط تصدیق بیمعنایی نیست؛ ما باید عاشقش بشیم و یاد بگیریم که بهش عشق بورزیم.
mahdieh
۲
«درسته! نباید عذرخواهی کرد. ولی من جهانی رو دوست دارم که همه توش عذرخواهی کنن ــ همه، بدون استثنا و بیخودی، بیش از حد؛ جایی که مردم پشتشون زیر بار عذرخواهی خم شده باشه ...»
زمانی
۲
خودشیفته مغرور نیست. یه آدم مغرور دیگران رو تحقیر و بیارزش میکنه؛ ولی خودشیفته به اونا ارزشی بیش از حد میده؛ چون اون خودشو توی چشم دیگران میبینه و دوست داره این تصویرو تزئین کنه. بنابراین، از همهٔ آیینههاش به خوبی مراقبت میکنه.
Hasti.hdd
۱
احساس گناه کردن یا احساس گناه نکردن ــ فکر کنم کل مسئله اینه. زندگی یه نبرده بین همه در برابر همه. این یه واقعیت شناختهشده است. ولی این نبرد چطوری در جامعهای که تا حدودی متمدن شده تأثیر میذاره؟ مردم نمیتونن به محض اینکه همدیگه رو میبینن به هم حمله کنن. بنابراین، در عوض سعی میکنن تا شرم گناهکار بودن رو به دیگری تحمیل کنن. کسی که بتونه دیگری رو گناهکار جلوه بده برنده است. کسی که به گناهش اعتراف میکنه بازنده است.
Hasti.hdd
۱
ولی مسئله فقط تصدیق بیمعنایی نیست؛ ما باید عاشقش بشیم و یاد بگیریم که بهش عشق بورزیم. درست همین جا، توی همین پارک و پشت سر ما ــ نگاه کن دوست من! بیمعنایی با همهٔ وضوحش وجود داره، با همهٔ خلوصش و با همهٔ زیباییش. بله، زیباییش. همونطور که خودت گفتی: اجرای بینقص ... و کاملاً بیعایدی؛ این بچهها میخندن ... بدون اینکه دلیلش رو بدونن ــ این زیبا نیست؟ داردلو، دوست من! نفس بکش؛ این بیمعناییای که دور و برمونه رو بده توی ریههات، این کلید داناییه، کلید سرخوشیه ...»
Hasti.hdd
۱
«بیفایدگیِ برجستگی ــ آره، فهمیدم.»
«بیش از بیفایدگی، این کار ضرر داره. وقتی یه فرد برجسته سعی میکنه زنی رو اغوا کنه، اون زن احساس میکنه وارد نوعی رقابت شده. احساس میکنه مجبوره اونم برجسته و درخشنده باشه و بدون مقاومت نباید تسلیم بشه. در حالی که بیمعنایی اونو رها میکنه. نیاز به چالاکی رو براش از بین میبره. دیگه نیازی به حضور ذهن نیست.
زمانی
۱
«چیزی که توی کل این داستان باورکردنی نیست اینه که هیچ کس نفهمیده بوده که استالین داره شوخی میکنه.»
زمانی
۱
«انسان چیزی نیست جز تنهایی.»
دختر داردلو فریاد زد: «اوه! چقدر این جمله درسته!»
خانم فرانک ادامه داد: «یک تنها که با دیگر افراد تنها احاطه شده»
Maryam
۱
ما خیلی وقته میدونیم که دیگه از هیچ راهی نمیتونیم بر این دنیا چیره بشیم، تغییرش بدیم یا در برابر هجومهای خطرناکش، سرمونو بدزدیم. تنها راه ممکن برای مقاومت کردن اینه که اونو جدی نگیریم؛
zeynab
۰
ولی حس مرد (یا دورهای) که قدرت اغواگری زن را در نقطهای در مرکز بدنش، یعنی ناف، میبیند، چگونه تعریف میشود؟
زمانی
۰
«نخند. حرف زدن بدون جلب توجه اصلاً کار آسونی نیست. اینکه همیشه به واسطهٔ صدات حضور داشته باشی ولی باز هم کسی صدات رو گوش نده ــ این خودش هنره.»
زمانی
۰
«این یعنی پایان یک رؤیا! همهٔ رؤیاها به پایان میرسند. این همیشه به همان اندازهای که نامنتظره است، اجتنابناپذیر هم هست. شما احمقها مگر این را نمیدانید؟»
Maryam
۰
«این یعنی پایان یک رؤیا! همهٔ رؤیاها به پایان میرسند. این همیشه به همان اندازهای که نامنتظره است، اجتنابناپذیر هم هست. شما احمقها مگر این را نمیدانید؟»
Maryam
۰
قرار بود لذت شوخی از شما محافظت کنه. راستش این استراتژی همیشگی ما بوده. ما خیلی وقته میدونیم که دیگه از هیچ راهی نمیتونیم بر این دنیا چیره بشیم، تغییرش بدیم یا در برابر هجومهای خطرناکش، سرمونو بدزدیم. تنها راه ممکن برای مقاومت کردن اینه که اونو جدی نگیریم؛ ولی من فکر میکنم شوخیهای ما قدرتشونو از دست دادن.
Maryam
۰
حرفمو میفهمی؟ ــ چیزی که من توی خواب میدیدم پایان تاریخ انسانی یا نابودی آینده نبود؛ نه، نه، میخواستم کل انسانیت با گذشته و آیندهاش، با ابتدا و انتهاش، با کل ظرفیت وجودیش، با همهٔ خاطراتش، با نرون و ناپلئون، و با بودا و مسیح ناپدید بشه. من نابودی کامل این درختو میخواستم که در شکم کوچولوی بدون ناف اولین زن ریشه کرده بود، زن احمقی که نمیدونست که چی کار کرده و ما برای نزدیکی تیرهبخت اون که مسلماً براش کمترین لذتی هم نداشته چه وحشتی هزینه کردیم.»
Maryam
۰
«کالیبان! بیدار شو، اون مال تو نیست.»
«میدونم؛ ولی بذار افسوسش رو بخورم. اون خوبی مطلق بود، و منم میخوام کار خوبی براش انجام بدم.»
شارل گفت: «ولی تو نمیتونی هیچ کار خوبی برای اون انجام بدی. فقط حضور تو در کنار اون، میتونه اونو آزار بده.» و ماشین را روشن کرد.
«میدونم. ولی نمیتونم جلوی خودمو بگیرم.
Maryam
۰
کانت فکر میکرد پشت آن چیزی که نمایش میدهیم، چیزی عینی وجود دارد، یک Dig که ما نمیتوانیم بشناسیمش، ولی چیزی واقعی است؛ ولی این ایده غلط است. پشت نمایشهای ما هیچ چیز واقعی، هیچ das Ding an sich و هیچ “شیء در خود”ی وجود ندارد
Maryam
۰
کانت فکر میکرد پشت آن چیزی که نمایش میدهیم، چیزی عینی وجود دارد، یک Dig که ما نمیتوانیم بشناسیمش، ولی چیزی واقعی است؛ ولی این ایده غلط است. پشت نمایشهای ما هیچ چیز واقعی، هیچ das Ding an sich و هیچ “شیء در خود”ی وجود ندارد
Maryam
۰
حقوقی که خود آدم باهاشون درگیره، چیزای بیارزشی هستن که جنگیدن برای اونا یا نوشتن بیانیه هیچ دلیلی نداره!»
Maryam
۰
اونا رو نگاه کن! فکر میکنی اونا یهویی عاشق شاگال شدن؟ اونا هر جایی میرن و هر کاری میکنن تا وقتی رو تلف کنن که نمیدونن باید باهاش چه کار کنن. اونا هیچی نمیدونن، بنابراین به خودشون اجازه میدهن به هر سمتی کشیده بشن. اونا قابلیت زیادی برای کشیده شدن به این ور و اون ور دارن.