بریده‌هایی از کتاب قطار اندیمشک

تو مثل کوی بن‌بستی دل من تهی‌دستی، تهی‌دستی دل من اگر یک ذره بو می‌بردی از عشق به دنیا دل نمی‌بستی دل من

«از سنگ‌های بیابانْ خاموش بودن عجب نیست از ما که هم‌کیش موجیم این‌گونه ماندن عجیب است»

من بعضی وقت‌ها در خیابان دنبال یک سر سوزن غیرت می‌گردم بیا بی‌خیال باشیم در روزگار چرخش‌های صد و هشتاد درجه در روزگار جوک و غیبت

یادش به خیر تلخ و شیرین داریوش و گوگوش نعمت نفتی گل گفتی! روزگار دمپایی‌های لاانگشتی آدم‌های لاابالی مسترهای امریکایی

بیا به فکر تمدن باشیم وقتی تابوت شهید نمی‌آید این همه خونْ حجامت ملت بود

این همه خونْ حجامت ملت

این همه خونْ حجامت ملت بود

امسال شعرها چنگی به دل نزد رباعی‌ها مثل هم بود بعضی خودشان را کشف کردند بعضی خودشان را باور کردند بعضی خودشان را گم کردند بعضی در مصاحبه‌هایشان خودکشی کردند