کتاب دزد سایه ها

نمی‌توانستم کلمات مناسبی برای دلداری‌اش پیدا کنم. محکم در آغوشش گرفتم

- دارم فکر می‌کنم. - به چی؟ - اینکه دوست‌داشتن به چه دردی می‌خوره؟ - مطمئن نیستم برای جواب‌دادن بهت آدم مناسبی باشم. - عیب نداره، فکر می‌کنم من هم آدم مناسبی برای پرسیدن این سؤال نیستم.

دوستی یعنی همین، مگر نه؟ اینکه بتوانی حدس بزنی چه‌زمانی طرف مقابلت، خلاف آنچه فکر می‌کند را به زبان می‌آورد.

گفتم اینجا واینستا! از جایم تکان نخوردم. خیلی ناامید به‌نظر می‌رسید. صادقانه فریاد نمی‌زد که بروم. کاملاً واضح بود که نباید تنهایش گذاشت. دوستی یعنی همین، مگر نه؟ اینکه بتوانی حدس بزنی چه‌زمانی طرف مقابلت، خلاف آنچه فکر می‌کند را به زبان می‌آورد.

پدرم می‌گفت هرگز نباید آدم‌ها را باهم مقایسه کرد. هر فردی با دیگری متفاوت است. مهم یافتن تفاوتی‌ست که مناسب تو باشد.

«همه‌چیز درست می‌شه، حالا می‌بینی...»

هیچ حرف خاله‌زنکانه‌ای از دست آنهایی که تشنهٔ بدبختی دیگرانند، در نمی‌رود.

- یه چیزی توی زندگی‌م کمه. - چی؟ - زندگی‌م!

از حالا خودم رو می‌بینم که روی میز تشریح دراز کشیدم و دانشجوهای جوون دورم رو گرفتن. دستِ‌کم قبل از اینکه زیر زمین خاکم کنن، دخترها دستی به من می‌زنن.

«اگه می‌خوای انتخاب بشی باید فکرت رو عوض کنی. هیچ‌چیز پیشاپیش از دست نمی‌ره. باید ارادهٔ یه آدم موفق رو داشته باشی تا شانسش رو هم به‌دست بیاری.»

پدرم می‌گفت هرگز نباید آدم‌ها را باهم مقایسه کرد. هر فردی با دیگری متفاوت است. مهم یافتن تفاوتی‌ست که مناسب تو باشد. کلئا تفاوتِ مناسبِ من بود.

متوجه شده‌ام که مکان‌ها هم سایه دارند. چون به‌محض آنکه زیاد به آنها نزدیک شوید، خاطرات در آنها پرسه می‌زنند و تو را دلتنگ می‌کنند.

سال‌ها، فقط به‌ظاهر می‌گذرند. ساده‌ترین لحظات، برای همیشه، در وجود ما حک شده‌اند.

کاملاً واضح بود که نباید تنهایش گذاشت. دوستی یعنی همین، مگر نه؟ اینکه بتوانی حدس بزنی چه‌زمانی طرف مقابلت، خلاف آنچه فکر می‌کند را به زبان می‌آورد.

تفاوت کلئا در سکوتش بود، همین او را از دیگران متمایز کرده بود، ولی کلئا آرزو داشت مثل دخترهای هم‌سن‌وسالش باشد. دختری که می‌توانست به روشی جز اشاره منظورش را برساند. کاش می‌دانست تفاوتش چقدر زیباست!

پدرم می‌گفت هرگز نباید آدم‌ها را باهم مقایسه کرد. هر فردی با دیگری متفاوت است. مهم یافتن تفاوتی‌ست که مناسب تو باشد. کلئا تفاوتِ مناسبِ من بود.

تا حالا به این فکر کردی که از تموم چیزهایی که دلت می‌خواد فهرستی تهیه کنی؟

پدر و مادرها تا یک سنی پیر می‌شوند و سپس تصویرشان در خاطرمان ثبت می‌شود. کافی‌ست چشم‌هایتان را ببندید و به آنها فکر کنید تا آنها را همان‌گونه که همیشه بوده‌اند به یاد آورید؛ گویی عشقی که به آنها داریم، توانسته زمان را متوقف کند.

وقتی به چیزی علاقه داشته باشیم، هیچ‌وقت برای انجامش خیلی دیر نیست.

آخرین بوسه بر گونهٔ مادر مثل پرده‌ای‌ست که برای همیشه بر صحنهٔ کودکی‌تان می‌افتد. تمام شب را کنار بالینش بیدار ماندم، او شب‌های زیادی را کنار بالینم گذرانده بود.

خوشایند نیست که انسان برای یافتنِ احساس خوشبختی، در انتظار نشانه‌ای از دیگری باشد.

دیگر هرگز تو را نخواهم دید. دیگر اسمم را با صدای تو نخواهم شنید، همان‌طور که در گذشته، صبح‌ها صدایم می‌زدی. دیگر آن عطر عنبر را که آن‌قدر برازنده‌ات بود، استشمام نخواهم کرد. دیگر نمی‌توانم شادی‌ها و غصه‌هایم را با تو در میان بگذارم. دیگر هرگز یکدیگر را ملاقات نخواهیم کرد.

انسان‌ها آن‌قدر پول‌دوست هستند که عقلشان را از دست داده‌اند!

بخشی از وجود آدم با کسی که رفته می‌ماند.

دل‌بستن به دیگری خیلی خطرناک است. باورکردنی نیست که این مسئله بتواند آدم را اذیت کند. هیچ‌چیز به‌اندازهٔ ترس ازدست‌دادن کسی دردناک نیست.

حتی روزهای ابری هم از یک روزنهٔ کوچکِ نور در امان نیستیم.

مشکل اینجاست که بالاخره روزی بهار از راه می‌رسد.

هر بار همین‌طور است؛ بخشی از وجود آدم با کسی که رفته می‌ماند.

پدر و مادرها تا یک سنی پیر می‌شوند و سپس تصویرشان در خاطرمان ثبت می‌شود. کافی‌ست چشم‌هایتان را ببندید و به آنها فکر کنید تا آنها را همان‌گونه که همیشه بوده‌اند به یاد آورید؛ گویی عشقی که به آنها داریم، توانسته زمان را متوقف کند.

وقتی به چیزی علاقه داشته باشیم، هیچ‌وقت برای انجامش خیلی دیر نیست.