احمد محمدپور

احمد محمدپور، متولد سال ۱۳۵۵ در شهرستان سردشت، پژوهشگر و استاد دانشگاه در رشته‌ی علوم اجتماعی و انسان‌شناسی است. او دارای دکترای جامعه‌شناسی تغییرات اجتماعی از دانشگاه شیراز و دکترای مردم‌شناسی از دانشگاه ماساچوست آمریکاست.

محمدپور پیش‌تر به‌عنوان استادیار دانشگاه بوعلی سینای همدان فعالیت می‌کرد و در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ استاد فلسفه در دانشگاه صلاح‌الدین اربیل بود. پس از آن، بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به‌عنوان استادیار پژوهشی انسان‌شناسی در دانشگاه وندربیلت آمریکا به تدریس و تحقیق پرداخت. او در دانشگاه آلاباما در ایالات متحده به تدریس در رشته‌ی انسان‌شناسی مشغول است و پژوهش‌هایش بر تبارشناسی مطالعات کُردی متمرکز است.

محمدپور از چهره‌های فعال در زمینه‌ی روش‌شناسی علوم انسانی و اجتماعی به‌ شمار می‌رود و آثار علمی متعددی در این حوزه تألیف کرده است. از کتاب‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: «تاریخ به روایت فلسفه: از هرودت تا آلن بدیو»، «روش در روش: درباره‌ی ساخت معرفت در علوم انسانی»، «ضد روش: زمینه‌های فلسفی و رویه‌های عملی در روش‌شناسی کیفی»، «فراروش: بنیان‌های فلسفی و علمی روش تحقیق ترکیبی» «روش تحقیق معاصر در علوم انسانی (مباحثی در سیاست‌های روش)» و «تجربه‌ی نوسازی: بررسی تغییر و توسعه در هورامان کردستان با روش نظریه‌ی زمینه‌ای».

او در نوشته‌ها و پژوهش‌های خود، نگاهی انتقادی و فلسفی به ساختار معرفت و روش‌های پژوهش در علوم انسانی دارد و کوشیده است پلی میان نظریه، فلسفه و تجربه‌ی زیسته‌ی جوامع بومی برقرار کند.