جان ان. فیندلی

«جان اِن. فیندلی» فیلسوف سرشناس اهل آفریقای جنوبی بود که در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۰۳ متولد شد و در ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۷ چشم از جهان فروبست. او یکی از چهره‌های تأثیرگذار فلسفهٔ قرن بیستم به‌شمار می‌آید. «جان اِن. فیندلی» در حوزه‌هایی مانند متافیزیک، اخلاق و منطق پژوهش‌های عمیق و تأثیرگذاری انجام داد و به‌ویژه به‌خاطر تحلیل‌ها و تفاسیرش از فلسفهٔ قاره‌ای، نوافلاطونی‌گری و نقد فلسفهٔ تحلیلی شناخته می‌شود. او عضو آکادمی بریتانیا (FBA) بود و جایگاه برجسته‌ای در میان اندیشمندان فلسفی زمان خود داشت.

«جان اِن. فیندلی» تحصیلات خود را در زمینهٔ ادبیات کلاسیک و فلسفه نخست در دبیرستان پسرانهٔ «پرتوریا» آغاز کرد؛ سپس از سال ۱۹۱۹ به‌عنوان دانشجوی کارشناسی در کالج دانشگاهی «ترانسوال» ادامه داد. او در این دوران شیفتهٔ آموزه‌های عرفانی انجمن «تئوسوفی» شد؛ آموزه‌هایی که تلفیقی از باورهای دینی شرقی همچون هندوییسم و بودیسم بودند. همین علاقه سبب شد تا «فیندلی» به‌طور جدی به مطالعهٔ متون فلسفی هندی، بودایی و نوافلاطونی روی آورد و حتی زبان سانسکریت را به‌صورت خودآموز فراگرفت.

از ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۸، «فیندلی» در دانشگاه‌های مختلفی تدریس کرد از جمله در دانشگاه ترانسوال (۱۹۲۷–۱۹۳۴)، دانشگاه اوتاگو در نیوزیلند (۱۹۳۴–۱۹۴۵)، دانشگاه رودز در گراهامزتاون و دانشگاه ناتال در پیتِرماریتزبرگ (۱۹۴۵–۱۹۴۸). در این دوران، او سفرهای علمی متعددی به اروپا و آمریکای شمالی داشت از جمله به برلین، کمبریج، اتریش، برکلی، شیکاگو، نیویورک و دانشگاه هاروارد. در اتریش، نزد «ارنست مالی» تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۳ دکترایش را دربارهٔ نظریه‌های «الکسیوس ماینونگ» گرفت. او آلمانی را نیز به‌طور خودآموز آموخته بود و بر آن زبان تسلط کامل داشت.

«جان اِن. فیندلی» در این سفرها موفق شد با فیلسوفان بزرگ قرن بیستم چون «کارنپ»، «کواین»، «هایدگر» و «ویتگنشتاین» دیدار کند. در اتریش، به گروهی پیوست که هر سه‌شنبه با «ویتگنشتاین» جلسه داشتند. بنا بر گفتهٔ «آلستر مک‌اینتایر»، مواجههٔ «فیندلی» با اندیشه‌های «ماینونگ»، «برنتانو» و «ویتگنشتاین» نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری دیدگاه فلسفی ویژهٔ او ایفا کرد.