کتاب صوتی آنها فکر می‌ کردند آزادند (خلاصه کتاب)

کتاب صوتی آنها فکر می کردند آزادند (خلاصه کتاب) نوشته میلتون مایر با ترجمه یاسین قاسمی بجد و گویندگی علیرضا کوه‌پیما، اثری پژوهشی و روایی درباره‌ی زندگی روزمره و ذهنیت مردم عادی آلمان در دوران حکومت نازی‌هاست. این کتاب صوتی با نگاهی موشکافانه، تجربه‌ی ده مرد آلمانی را در شهری کوچک به نام کروننبرگ بررسی می‌کند و از خلال روایت‌های شخصی، به واکاوی چگونگی پذیرش و تداوم رژیم نازی توسط مردم عادی می‌پردازد. نویسنده با سفر به آلمان پس از جنگ جهانی دوم و گفت‌وگو با این افراد، تلاش کرده است تا لایه‌های پنهان جامعه‌ی آلمانی و دلایل همراهی یا بی‌تفاوتی مردم نسبت به جنایات نازی‌ها را آشکار کند. انتشارات جزیره کتاب این اثر را منتشر کرده است. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی آنها فکر می‌ کردند آزادند (خلاصه کتاب)

کتاب آن‌ها فکر می‌کردند آزادند (آلمانی‌ها، ۱۹۴۵-۱۹۳۳) که برای اولین بار در سال ۱۹۵۵ توسط انتشارات University of Chicago Press منتشر شد، به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین و ماندگارترین تحلیل‌های ظهور فاشیسم در آلمان شناخته می‌شود. این کتاب که در سال ۱۹۵۶ نامزد دریافت جایزه‌ی ملی کتاب (National Book Award) بود، بر اساس مصاحبه‌های میلتون مایر با ده شهروند معمولی آلمانی در یک شهر کوچک در هسن شکل گرفته است که او آن را با نام مستعار «کروننبرگ» (Kronenberg) از آنها یاد کرده است. مایر می‌نویسد «این ده مرد افراد برجسته‌ای نبودند»، اما همگی عضو حزب نازی بودند و او می‌خواست کشف کند که چه چیزی آن‌ها را به نازیسم متمایل کرده است.

با وجود استقبال اولیه‌ی محدود از سوی عموم، این کتاب در طول سال‌ها، به‌ویژه در دوره‌های تهدید آزادی، با موج‌هایی از توجه مجدد روبه‌رو شده است. نسخه‌های جدید کتاب آن‌ها فکر می‌کردند آزادند با پس‌گفتاری از ریچارد جی. ایوانز، مورخ برجسته‌ی رایش سوم، منتشر شده است که ضمن اشاره به کاستی‌های روش‌شناختی (از جمله مصاحبه نکردن با زنان یا افراد حرفه‌ای)، کتاب را «یادآوری به‌موقع از این موضوع می‌داند که چگونه افراد غیرقابل‌توجه و به‌طرز بسیاری معقول می‌توانند توسط عوام‌فریب‌ها فریب بخورند و با رژیمی همراه شوند که مرتکب جنایت‌های فزاینده‌ای می‌شود تا اینکه خود را در جنگ و نسل‌کشی غرق می‌کند». ساختار کتاب که با عناوین فصولی چون «توده‌ای‌ها»، «مسیر توقف کمونیسم»، «ما با خونمان می‌اندیشیم»، «کلاهبرداری یهودستیزانه»، «همه می‌دانستند. هیچ‌کس نمی‌دانست» و «اما بعد از آن خیلی دیر شده بود» سازماندهی شده است، با نگاهی دقیق به «افزایش تدریجی عادت‌پذیری مردم» به حکومت، به‌عنوان هشداری برای هر جامعه‌ای باقی مانده است که خود را در برابر ظهور شر مصون از خطر نمی‌داند.

خلاصه کتاب صوتی آنها فکر می‌ کردند آزادند (خلاصه کتاب)

کتاب آن‌ها فکر می‌کردند آزادند با طرح چهار واقعیت کلیدی درباره‌ی مسئله‌ی آلمان آغاز می‌شود: هولوکاست و سرنوشت یهودیان، نابودی و بازسازی آلمان، تحول هویت آلمانی و تداوم مسئله‌ی آلمان پس از جنگ. نویسنده با معرفی ده مرد از طبقات و مشاغل مختلف در شهر کروننبرگ، روایت را پیش می‌برد؛ مردانی که هرکدام به‌نوعی با رژیم نازی درگیر بودند، اما اغلب خود را بی‌تقصیر یا حتی قربانی شرایط می‌دانستند. در بخش‌های ابتدایی، زندگی روزمره‌ی این افراد و واکنش‌هایشان به رویدادهای مهمی مانند شب کریستال و آتش‌سوزی کنیسه بررسی می‌شود. بیشتر آن‌ها نازیسم را راهی برای بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی می‌دیدند و نسبت به جنایات رژیم یا بی‌خبر بودند یا آن را بی‌اهمیت تلقی می‌کردند. نویسنده نشان می‌دهد که چگونه فشار اجتماعی، ترس، منفعت‌طلبی و تبلیغات، مقاومت را دشوار و انزوا را پرهزینه می‌کرد.

کتاب در ادامه به موضوعاتی مانند نقش کلیسا، آموزش، یهودستیزی و عضویت در حزب نازی می‌پردازد. روایت‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از مردم برای حفظ شغل یا امنیت، به حزب پیوستند و تنها معدودی با رژیم مخالفت کردند. یهودستیزی به‌عنوان بخشی از فرهنگ و باورهای رایج، در ذهنیت این افراد ریشه داشت و حتی پس از شکست نازیسم نیز به‌سادگی از بین نرفت. در بخش‌های پایانی، نویسنده به محاکمه‌ی عاملان آتش‌سوزی کنیسه و بازتاب‌های اجتماعی و روانی شکست آلمان می‌پردازد. او نشان می‌دهد که بسیاری از آلمانی‌ها خود را قربانی می‌دانستند و مسئولیت جنایات را به گردن رهبران یا شرایط می‌انداختند. کتاب با تأملی بر مفهوم شرم جمعی، مسئولیت فردی و امکان تغییر جامعه به پایان می‌رسد و این پرسش را مطرح می‌کند که چگونه می‌توان از تکرار فجایع مشابه در آینده جلوگیری کرد.

چرا باید کتاب صوتی آنها فکر می‌ کردند آزادند (خلاصه کتاب) را بشنویم؟

این کتاب صوتی با روایتی عمیق و چندلایه، به بررسی یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر می‌پردازد. شنونده با تجربه‌ی زندگی مردمان عادی آلمان در دوران نازیسم، درمی‌یابد که چگونه شرایط اجتماعی، اقتصادی و روانی می‌تواند افراد را به پذیرش یا بی‌تفاوتی نسبت به ظلم و جنایت سوق دهد. کتاب آن‌ها فکر می‌کردند آزادند، فراتر از یک روایت تاریخی، فرصتی برای تأمل درباره‌ی مسئولیت فردی، نقش جامعه در شکل‌گیری قدرت‌های اقتدارگرا و اهمیت هوشیاری در برابر عادی‌سازی خشونت فراهم می‌کند.

شنیدن کتاب صوتی آنها فکر می‌ کردند آزادند (خلاصه کتاب) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به علاقه‌مندان تاریخ معاصر، پژوهشگران علوم اجتماعی، روان‌شناسی جمعی و کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی فهم ریشه‌های اقتدارگرایی، مسئولیت فردی و اخلاق جمعی در جوامع را دارند. همچنین به کسانی توصیه می‌شود که به دنبال درک عمیق‌تر از تجربه‌ی مردم عادی در شرایط بحرانی هستند.

درباره میلتون مایر

میلتون سنفورد مایر (Milton Sanford Mayer) (۲۴ اوت ۱۹۰۸ – ۲۰ آوریل ۱۹۸۶) روزنامه‌نگار، نویسنده و معلم آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر ستون طولانی‌مدت خود در مجله‌ی The Progressive و کتاب تأثیرگذارش آن‌ها فکر می‌کردند آزادند شناخته می‌شود. او که در شیکاگو، در یک خانواده‌ی یهودی اصلاح‌طلب به دنیا آمد، در دبیرستان «انگلوود» تحصیل کرد و در دانشگاه شیکاگو (۱۹۲۸-۱۹۲۵) تحصیل نمود، اما به دلیل پرتاب بطری‌های آبجو از پنجره‌ی خوابگاه، هرگز مدرکی دریافت نکرد. مایر کار حرفه‌ای خود را به‌عنوان خبرنگار برای آسوشیتدپرس و روزنامه‌های شیکاگو آغاز کرد.

مایر پس از جنگ، به آلمان سفر کرد و با خانواده‌های آلمانی زندگی کرد تا تحقیقات خود را برای کتابش انجام دهد. او در طول زندگی حرفه‌ای خود، جوایزی چون جایزه‌ی George Polk Memorial Award و Benjamin Franklin Citation for Journalism را دریافت کرد. مایر که در جریان پژوهش در آلمان به آیین کوئیکرها (انجمن دوستان) گروید، اما هرگز میراث یهودی خود را انکار نکرد، در دانشگاه‌های متعددی از جمله شیکاگو، ماساچوست و لوییویل و نیز به‌عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های فرانکفورت و پاریس به تدریس پرداخت. او که در سال ۱۹۶۸ اعلامیه‌ی «نویسندگان و ویراستاران در اعتراض به مالیات جنگ» را امضا کرد، در سال ۱۹۸۶ در کارمل، کالیفرنیا درگذشت.