کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی

کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی نوشتهٔ رضا مختاری اصفهانی است. سید احمدرضا موسوی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و ناشر صوتی سماوا آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی هشتمین جلد از مجموعهٔ «شخصیت‌های مانا» است.

درباره کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی

کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی با هدف ارائهٔ الگوهای موفق، به زندگی و شخصیت‌های نیک‌نامی می‌پردازد که در عرصه‌های دانش، فرهنگ، سیاست و اجتماع در ایران معاصر زیسته و درگذشته‌اند. در این کتاب مؤلف به شرح‌حال، فعالیت‌ها، آرا و اندیشه‌ها، آثار و دیگر تکاپوهای زندگی شخصیت موردنظر پرداخته و او را به‌شیوهٔ محققانه، علمی و مستند به مخاطبان معرفی کرده است. حاج آقا حسین قمی که ریاست دینی شیعیان را در مشهد عهده‌دار بود، در رخدادهای مربوط به مسجد گوهرشاد نیز نقش پررنگی داشت؛ پس از این دوران بود که «آیت‌الله قمی» به نمادی برای مبارزه با رضاشاه و اقداماتش بدل شد؛ این روحانی همچنین در جریان مهاجرت علما به قم در مخالفت با نظام اجباری هم فعالیت‌های چشم‌گیری به انجام رساند؛ اگرچه آیت‌الله قمی در ابتدا به پیروی از استادش «میرزا حسن شیرازی» غالباً از سیاست و تحولات سیاسی کناره می‌گرفت، اما در روزگاری که تصمیمات سیاسی بر تمام وجوه زندگی مردم به‌ویژه اجرای مناسک دینی اثرگذار بود، ایشان هم سکوت را جایز نشمردند و به مخالفت با حکومت برخاستند.

شنیدن کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران زندگی‌نامه‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی حاج آقا حسین قمی

«با بسته شدن فضای سیاسی، انزواهای سیاسی بیشتر می‌شد؛ به‌طوری که درمورد برخی از سیاستمداران تنها به کنار گذاشتن آن‌ها از صحنه‌ی سیاست بسنده نمی‌شد و مجازات‌هایی چون زندان و تبعید پس از آن در پیش بود. این وضعیت فقط برای مخالفان صدق نمی‌کرد؛ که پشتیبانان سلطنت رضاشاه هم گرفتار قهر و غضب شدند.

مدرس و مصدق به همان عاقبتی دچار شدند که تیمورتاش و نصرت‌الدوله‌ی فیروز. البته بخت با مصدق یار بود که از زندان بیرجند جان به در برد تا برای فردای پس از سلطنت رضاشاه، رهبری ملی شود. چنین وضعیتی به حوزه‌های دینی نیز تسری یافت.

حاج آقا نورالله پس از توافق با دولت هیچ‌گاه به زادگاهش مراجعه نکرد. تقدیر چنان بود که یک ماهی پس از بیانه‌ی هدایت و تیمورتاش در توافق مهاجران از دنیا برود؛ مردی که در فضای وهم‌آلود دنیای ایرانی مشکوک تلقی شد. چندی بعد شیخ محمدتقی بافقی از روحانیان میانی حوزه‌ی علمیه‌ی قم به جهت حمایتی که در فروردین ۱۳۰۷ از اعتراض به حضور نه‌ چندان مناسب با عرف اماکن مذهبی زنان دربار در حرم حضرت معصومه (س) کرد، مورد ضرب و شتم شاه قرار گرفت.»