کتاب صوتی انسان و سرنوشت

کتاب صوتی انسان و سرنوشت نوشتهٔ مرتضی مطهری و با صدای مریم فخار و آرش احمدی است و انتشارات ندای فطرت آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی انسان و سرنوشت

موضوع کتاب «انسان و سرنوشت» تبیین دیدگاه اسلامی در مورد «قضا و قدر» است. این کتاب را باید جزئی از طرح کلان پژوهشی در نظر گرفت که استاد آن را با عنوان «بحث‌هایی از علل انحطاط مسلمین» در مقدمه کتاب معرفی کرده است. استاد در مقدمه کتاب که با عنوان «عظمت و انحطاط مسلمین» نگاشته شده است، اصل وقوع انحطاط را مورد تأکید و پذیرش قرار می‌دهد، اما نقش اسلام را در این زمینه به کلی رد می‌کند و با تفکیک اسلام از مسلمانان، آسیب‌شناسی اعتقاد و عمل را مورد تأکید قرار می‌دهد.

این کتاب صوتی توسط بنیاد علمی و فرهنگی شهید مطهری و با همکاری انتشارات صدرا با کیفیت بالا و حرفه‌ای تولید شده است. متن اصلی کتاب توسط آرش احمدی و عناوین، پانوشت‌ها، نقل قول‌ها و ترجمه آیات و احادیث توسط مریم فخّار قرائت شده است.

مسئلهٔ سرنوشت و قضا و قدر که در این رساله فحص و تحقیقی درباره آن‌ صورت گرفته است ، جزء مسائل فلسفی است و اگر بنا باشد در ردیف واقعی‌ خود قرار گیرد ، باید آن را در فلسفه در میان مسائل فلسفی جست‌وجو کرد، ولی در این رساله از ردیف اصلی خود خارج شده و در ردیف یک سلسله مسائل‌ دیگر قرار گرفته است. مسائل علمی و فلسفی هر کدام در ردیف خاصی دارند که از طریق موضوعات‌ آنها و یا از طریق هدف و نتیجه‌‌ای که از یادگرفتن آنها حاصل می‌‌شود، تعیین می‌‌گردد. علت اینکه مسائل فلسفی در ردیفی و مسائل ریاضی در ردیف دیگر و مسائل‌ طبیعی در ردیف جداگانه قرار می‌‌گیرند، وابستگی و ارتباط خاصی است که‌ میان موضوعات هر دسته هم‍‌ردیف وجود دارد و یا لااقل به واسطه هدف نظری‌ یا عملی مشترکی است که یاد گرفتن هر دسته از آنها برای یادگیرنده تأمین‌ می‌‌کند.

شنیدن کتاب صوتی انسان و سرنوشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران آثار شهید مطهری و علاقه‌مندان به کتاب‌های صوتی اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی انسان و سرنوشت

«چطور شد مسلمانان پس از آن همه پیشروی و ترقّی در علوم و معارف و صنایع و نظامات، به قهقرا برگشتند؟ مسئول این انحطاط و سیر قهقرایی چیست و کیست؟ آیا افراد یا اقوام یا جریانات خاصّی سبب شدند که مسلمین از مسیر اصلی خود که به سوی ترقّی و تکامل بود، منحرف شوند، و یا عامل خاصّی که مسلمین را برخلاف انتظار از مسیر خود منحرف کند رخ نداده است بلکه مقتضای طبیعت زمان این است که هر قومی فقط دوره محدود و معینی از ترقّی و تعالی را طی کنند و سپس راه فنا و زوال و انحطاط را بپیمایند؟

اگر عامل خاصّی سبب انحراف و انحطاط مسلمین شده است، آن عامل چیست؟ آیا خود اسلام را باید مسؤول انحطاط مسلمین شناخت- آنچنانکه بسیاری از غربیان (نه همه) که احیانا گرفتار تعصّب مسیحی هستند و یا بالاتر، مأموریت استعماری دارند، ادّعا می‌کنند- یا اسلام از این مسؤلیت مبرّاست، و مسلمانان خود مسؤول این انحطاط می‌باشند، و یا نه به اسلام مربوط است و نه به مسلمانان؛ علّت این انحطاط، ملل و اقوام غیر مسلمان‌اند که در طول تاریخ چهارده قرنی اسلام، به انحای مختلف، با مسلمانان سر و کار داشته‌اند؟ پاسخ به این پرسش، کار ساده‌ای نیست؛ یک رشته مباحث نسبتا طولانی باید پیش کشیده شود و در هر یک از آنها با اسلوب علمی تحقیق کافی به عمل آید.»