کتاب صوتی کتابگرد ۳۱ | سمیرا هاشمی

سمیرا هاشمی مهمان این قسمت کتابگرد است. در این گفت‌وگو از ماجرای شکل‌گیری مجلهٔ حوالی و حواشیِ آن حرف می‌زنند.

صدای این گفت‌وگو را می‌توانید از تمام اپلیکیشن‌های پادگیر مانند کست‌باکس، گوگل پادکست، اپل پادکست، اسپاتیفای و… بشنوید.

آدرس ایمیل پادکست: ketabgardpodcast@gmail.com

آدرس توییتر کتابگرد: https://twitter.com/ketabgardp

آدرس اینستاگرام سمیرا هاشمی: https://www.instagram.com/samirahashemi.n/

سمیرا هاشمی مهمان قسمت سی‌‌ویک‌‌ام

سمیرا هاشمی در دانشگاه شهرسازی خوانده. در دانشگاه با کمک چند تا از دوستانش مجلهٔ دانشجوییِ «شَهرت» را منتشر کردند. سال ۱۳۹۸ با کمکِ تیم مجلهٔ شهرت، مجلهٔ حوالی را راه انداختند. حوالی مجله‌ای است دربارهٔ آدم‌ها و محیط اطرافشان. در هر شماره از حوالی یک فضا محور اصلی می‌شود و از زاویه‌های مختلف، آن فضا و ارتباط آدم‌ها باهاش را روایت می‌کنند. فضاهایی مثل؛ ترمینال، قبرستون، خوابگاه و پُل.

موضوع پادکست کتابگرد چیست؟

راوی پادکست محسن پوررمضانی است. در هر قسمت یک مهمان کتابخوان را دعوت می‌کند و در مورد کتاب‌ها باهاش حرف می‌زند. تلاش می‌کند دنیای کتاب‌هایش را بشناسد. بفهمد کتاب‌های محبوبش چیست. چه کتاب‌هایی را نصفه و نیمه رها کرده. داستان کتاب‌خوان شدنشان را می‌شوند و با عادت‌های کتاب‌خوانیش آشنا می‌شود. در پایان سعی می‌کند حدس بزند چه کتابی را ممکن است دوست داشته باشند و آن کتاب را به مهمان برنامه هدیه می‌دهد.

پادکست کتابگرد هر دوهفته یکبار سه‌شنبه‌ها منتشر می‌شود.

کتاب‌های محبوب سمیرا هاشمی

اگر به خودم برگردم؛ والریا لوئیزلی

تجربهٔ مدرنیته؛‌ مارشال برمن

مجله حرفه هنرمند؛ ویژه‌نامهٔ‌ تجربهٔ تهران

تاکسی نوشت؛ ناصر غیاثی

کتاب‌هایی که برای هدیه پیشنهاد داده شد

زیر سقف دنیا؛ محمد طلوعی

شهر از نو؛ لارنس جی ویلتوماس، جی کامپانلا

مجلهٔ دالان؛ خیابان ولیعصر

لیست کتاب‌هایی که در این گفت‌وگو از آن‌ها حرف زده شد

بینوایان؛ ویکتور هوگو

پیاده‌روی؛ و سکوت، در زمانه‌ی هیاهو؛ ارلینگ کاگه

ابله؛ داستایوفسکی

زندگی اجتماعی در فضاهای شهری کوچک؛ ویلیام‌هالینگزورث وایت

مجلهٔ روایت

مجلهٔ حوالی

مجلهٔ زنان

مجلهٔ چلچراغ

مجلهٔ شهرت

مجلهٔ نمایه تهران

ترجمهٔ ترانهٔ ما خواهیم رفت

ما به «هارلم» در کنج «منهتن» گوش فرا خواهیم داد؛ ما در بازارهای «عمان»، چای دم خواهیم کرد؛ ما در دل «رودخانه‌ی سنگال» تن به آب خواهیم زد؛ ما به چشم خواهیم دید که «بمبئی» به شعله‌های فروزان «بنگال» می‌درخشد. خواهید دید که آسمانِ زیرِ پای «کیوتو» را در‌می‌نوردیم؛ ما ضربان قلب «ریو دو ژانیرو» را خواهیم شنید؛ ما چشمان‌مان را بر سقف کلیسای «سیستین» خواهیم انداخت؛ و در «کافه پوشکین» لیوان‌هایمان را به سلامتی هم بالا خواهیم برد.

آه ... ما چقدر خوش‌بخت‌ایم که هزاران رنگ و نژاد از آدمیان هستیم؛ ترکیبی از تفاوت‌های ناب در تقاطع سرنوشت.

شما ستاره‌ایید ... ما جهان هستی؛ شما دانه‌های شن‌اید و ما بیابان؛ شما هزار صفحه‌اید و من قلم. شما افق‌اید و ما دریا؛ شما فصل‌هایید و ما زمین؛ شما ساحل‌اید و ما کف.

ما نشان خواهیم که شاعران فراتر از پرچم‌ کشورها هستند؛ قهرمانان‌مان را گرامی خواهیم داشت؛ ما خواهیم دانست که کودکان، حافظان روح هستند؛ و به اندازه‌ٔ زنان عالم، ملکه وجود دارد. ما به {مردم جهان} خواهیم گفت که دیدار با هر انسان، یک سفر است؛ خواهیم دید که ما تنها سزاوار چیزهایی هستیم که به اشتراک گذاشته‌ایم. آوای موسیقی جهان هستی را خواهیم شنید؛ و ما خواهیم آموخت که بهترین‌های درون‌مان را به یکدیگر ببخشیم. آه ... ما چقدر خوش‌بخت‌ایم. که هزاران رنگ و نژاد از آدمیان هستیم؛ ترکیبی از تفاوت‌های ناب در تقاطع سرنوشت.

شما ستاره‌ایید ... ما جهان هستی؛ شما دانه‌های شن‌اید و ما بیابان؛ شما هزار صفحه‌اید و من قلم. شما افق‌اید و ما دریا؛ شما فصل‌هایید و ما زمین؛ شما ساحل‌اید و ما کف.