نظرات کاربران درباره کتاب صوتی بی‌باد، بی‌پارو

کتاب خیلی قشنگ بود و گویندگی حرف نداشت صعود رو خیلی دوست داشتم و داستان نویسی خانم وفی واقعا منو حیرت زده کرد باورم نمیشه در عین سادگی انقدر جذاب و گیرا بود

بعضی داستانهایش را خیلی دوست داشتم. مثلا غشاء نازک

صدای گوینده خیلی خوب بود اما بعضی از کلمات رو اشتباه تلفظ می‌کرد. سطح داستان ها معمولی به بالا بود، از دل زندگی

خیلی وقت بود دنبال یک نویسنده هم‌وطن میگشتم که از نسل خودمون باشه و دردهای خودمون رو کشیده باشه و بله خانم وفی رو پیدا کردم. داستان کابوس شناور داغونم کرد

اینکه یک برشی از زندگی در داستان کوتاه روایت بشه، قابل درکه... ولی بعضی از داستانک های این کتاب واقعاااا بی پایان مناسب بود، نه نتیجه گیری و از این چیزا... حتی نمی فهمیدم چی میخواست بگه، مثلا سیب زمینی ایرانی... چرا اینطوری تموم شد آخه؟ اصلا تموم نشد، همش منتظر بودم تو فصل های بعدی یکم جنع کنه سفره ای که پهن رهاش کرد و ولش کرد رو... یا مثلا غشای نازک... یا خیلی به مخاطب فلسفی اعتقاد دارن که برداشت والا و عمیق از متن بکنه، یا واقعا انار خوردن زن عمو موضوع اونقدر جذابی هستش که ما بخواییم بخونیمش؟

داستان هاش ته نداشت ولی گوینده خوبی داشت

نصف و نیمه ولش کردم

قایق ران ها منو تکون داد🫠

تک تک داستان ها رو دوست داشتم، یک جور شرح جز به جز زندگی ها از زاویه ای که هیچ وقت ازشون صحبت نمیشه. . شاید اگر ده سال قبل یا حتی پنج سال قبل می خواندم اینقدر برام جذاب نبود، و میگفتم خوب که چی؟ اما الان تمام توصیفات، شرح اتفاقات، حس بعد از نبودن والدین، افکار میان سالی و....