نظرات کاربران درباره کتاب صوتی نام من سرخ

کتاب راجع به یک کتاب نقاشیه که قراره از طرف پادشاه عثمانی به پادشاه ونیز هدیه داده شه و در حین تولید این اثر ارزشمند که مرموزانه انجام می‌شده با دو قتل رو به رو می‌شید. و البته پای یه عشق قدیمی هم وسطه. اما چرا کتابو دوست داشتم؟ اول اینکه با وجود تاریخی بودن کتاب ترجمه‌ش خیلی روان بود که باعث نمی‌شد کتاب سنگین به نظر برسه مخصوصا با اون حجمی که داره. دوم اینکه نویسنده به اصل موضوع که همون نقاشیه تسلط داره. این کار باعث شد تا من از خوندن این اثر لذت ببرم. هرچند که هرچی بیشتر پیش میره پای مبحث سبک شخصی بیشتر از پیش توی روال داستان به میون میاد و تکرار و تکرار می‌شه که ممکنه برای مخاطب غیر نقاش کمی خسته کننده به نظر بیاد. سوم اینکه توی کتاب روایت‌ها و نقل‌هایی بیان می‌شه که توش می‌تونی دریافت‌های جالبی رو پیدا کنی. داستان پول! تصویرسازی‌های کارا از مراسم طلاق گرفتن شکوره و ازدواجش و صحبت با قاضی و ... و مورد دیگه ای که خوندن کتاب رو لذت بخش می‌کرد اشاره زیادی بود که به داستان‌های فارسی شاهنامه و نظامی و ... داشت. طوری که احساس قرابت زیادی با کتاب و داستانش پیدا می‌کردی. نویسنده خوب تونسته بود دو شخصیت قاتل رو از هم تفکیک کنه و روایت‌های بخش قاتل رو تا حد خوبی از روایت‌های شخصیت نقاش متمایز کنه تا کار حدس زدن قاتل رو برای مخاطب حداقل تا فصل‌های انتهایی سخت‌تر کنه. کتاب رو صوتی گوش دادم که با اجرای آرمان سلطانزاده لذت خوندن کتاب برام دوچندان شد.

‍ 📚نام من سرخ 👤اورهان پاموک رمان «نام من سرخ» اثر اورهان پاموک از دستمایه‌ای تاریخی برخوردار است و ایده مرکزی آن بر هنر نگارگری اسلامی استوار است که در یک بستر مشترک تاریخی و فرهنگی بالیده و باتوجه به تمدن غنی ایرانی و اسلامی، سنت های نقاشان ایرانی به عنوان فرهنگ غالب و برتر بر دیگر حوزه های فرهنگی همسایه تاثیر گذاشته است. در این رمان تاریخی پاموک مخاطب را به دنیای امپراتوری عثمانی و دوران حکومت سلطان مراد سوم می برد. «کارا» که پس از سالها دربه‌دری و سیر و سفر به زادگاهش در استامبول برگشته است، امیدوار است بتواند با «حوریه» عشق قدیمی‌اش ازدواج کند. به دستور پادشاه، پدر حوریه که دستی درهنر دارد و از صاحب منصبان دولتی قدیم بوده، مخفیانه مشغول آماده ساختن کتابی مصور به مناسبت هزارمین سال هجرت است. نقاشی‌های این کتاب قرار است آمیزه ای باشند میان سنت های نقاشی سرزمین های اسلامی با سبک نقاشان ونیزی؛ چنین شیوه ای در آن روزگار نوعی تابو محسوب می شده و یکی از نقاط محرک داستان است. داستان در دو سطح پیش می رود یکی جنبه درونی آن است که به تقابل فلسفه هنر شرق و غرب و تبیین جنبه های فرهنگی و دینی نگارگری اسلامی و تقابل آن با ماهیت فرهنگی نقاشی در زندگی و فلسفه غرب است و در سطح بیرونی نیز رمان روایت کننده رقابت میان استادان نقاش‌خانه، ماجراهای عاشقانه‌ی نقاشان جوان و جوّ مذهبی حاکم بر آن روزگار است. در چنین فضایی قتل‌های مرموزی رخ می‌دهند که در کنار بار عاشقانه رمان،‌ روایت را به شکلی پرکشش پیش می‌برند و به سرانجام می‌رسانند. این رمان در عین برخورداری از مؤلفه‌های جذاب داستانی، از لحاظ نظری نیز بیان کننده نکات گوناگونی از فلسفه‌ی نگارگری شرقی و در آمیختگی آن با اعتقادات مذهبی است. با وجود زمینه تاریخی و سنتی رمان، اورهان پاموک برای روایت این داستان چند لایه و جذاب از شیوه‌ای غیر کلاسیک بهره گرفته و روایتی چند صدایی را تدارک دیده است. فصول مختلف رمان به تناسب موقعیت داستانی (چه در بعد درونی و چه در جنبه بیرونی) از زبان شخصیت های مختلف داستان روایت می شود. راویانی که گاه واقعی هستند همانند آدمهای قصه و گاه فرا واقعی همانند اشیاء و یا حتی نقاشی هایی که توسط این اساتید نقاشی کشیده شده اند. اورهان پاموک استادانه این روایت ها را پازل وار در کنار هم قرار داده و تابلویی زیبا همانند پرده های زیبای نقاشی که در کتاب از آنها بسیار گفته شده، پیش روی مخاطب رمان قرار می دهد؛ رمانی که علاقمندان ایرانی اورهان پاموک (به دلیل زمینه های مشترک مورد اشاره) نباید آن را نا خوانده باقی بگذارند. 🎧اما ماجرای این رمان چند صدایی بی گمان چالشی است جدی برای گوینده متن که از عهده هر صاحب صدایی برنمی آید! اما بی اغراق آرمان سلطان زاده با موفقیت از این آزمون دشوار بیرون آمده است. ⬇️ https://goo.gl/4HMiVA 🆔@ketabsoti

به جرات میگم یکی از جالب ترین کتابهایی بود که گوش دادم... مهارت روایت داستان ، دید فراخ نویسنده به مسائل زندگی روزمره ، بیان دیدگاه های فلسفی متعدد در مورد هویت و سردرگمی افراد با ساختارهای پذیرفته شده جامعه خودشون و جوامع دیگه، توانایی به تصویر کشیدن تمام احساسات و عواطف انسانی با دیدگاه معتدل و عادلانه، این کتاب رو تبدیل به یک کتاب خیلی خوب کرده... به شدت توصیه میشه... آقای آرمان سلطان زاده هم جز در مواردی که برای القای زنانگی صدا با عشوه صحبت میکنن، واقعا عالی بودن.

قبل از هر صحبت در مورد داستان، بگم که ترجمه بی نظیر بود... گویندگی هم گفتن نداره... اما در مورد داستان تسلط بی نظیر جناب پاموک به تاریخ جای هیچ شکی نیست نه تنها به تاریخ و ادبیات کشور خودش بلکه کشورهای همسایه ...که البته این شکی نیست همراه با شگفتی بابت این همه اشراف قشنگ بخشی از تاریخ و فرهنگ و ادبیات ایران رو بخوبی به تصویر کشیده. کتابهایی که از ایشون خوندم بشدت توصیفی است که این کتاب هم ازین قاعده مستثنی نیست ، که گاهی این توصیفات از حد حوصله خواننده یا شنونده خارج میشه،به واقع بگم اگه قرار بود این کتاب رو بخونم جدا حوصله این همه توصیفات رو نداشتم،اما به مدد خوانش بسیار که چه عرض کنم فوق العاده جناب سلطان زاده تونستم این کتاب خوب رو گوش کنم،که البته کتابیه که ارزش داره وقتتو براش بذاری

داستان خیلی عالیه . گویندگی آقای سلطان زاده هم خیلی خوبه . ایشان سعی کرده با صداهای مختلف ، قدری حالت نمایشی هم به داستان بده که گاهی مشکل ساز شده . به نظر من در مواقعی ، این حالتهای نمایشی اغراق آمیز شده و جملات جدی و عصبانی شخصیت زن داستان ، با لحن لجبازی کودکانه ای بیان شده که به روند داستان لطمه زده . در عوض ، آقای سلطان زاده جملاتی را که باید نجواگونه بیان بشه خیلی خوب بیان کرده و از پس نجواها خیلی خوب برآمده .

کتاب یک داستان محوری داره که سوژه و موضوع تازه و جذابی داره و در دل این داستان ده ها داستان کوتاه دیگه که همه مرتبط با نقاشی و سبک های مختلف اون هست بیان میشه، که در بیشتر این داستانها اشاره های زیادی به مفاخر ادبی ایران مثل آثار جامی،نظامی ، فردوسی و سعدی میشه که چون نویسنده ایرانی نیست بسیااااار حس خوبی رو منتقل میکنه. داستان به علت توضیحات و توصیفات زیاااااد خیلی کند پیش میره و مهم ترین قسمت داستان خیلی دور از ذهن ،سرسری و غیر قابل باور اتفاق میوفته! که بزرگ ترین عیب این کتاب بود. در نهایت اگه شیفته ی نقاشی هستین این کتاب حتما برای شما مناسبه. راوی کتاب هم عالی! شاید اگر گویندگی خوب آقای سلطان زاده نبود کتاب رو تموم نمی کردم.

موسیقی عالی و گویندگی بی نظیر آرمان سلطان زاده , داستانی پست مدرن که پر از اسامی و نام آوران ایرانی است که دنبال کردن داستانش برای پیدا کزدن قاتل , آدم رو درگیر ذهنیات ده ها نفر انسان در مورد موضوعاتی می کنه که از بدو آغاز نقاشی های اسلامی سبک هرات در میان بوده و علاوه بر اون راوی "افسردگی کشور مادری نویسنده" هم هست . بدون هیچ قضاوتی فقط گوش میدید و گوش میدید و در موردش فکر میکنید....

نوشته های نویسنده های ترک مخصوصا اورهان پاموک ، به دلیل نزدیک بودن فرهنگ ها ، حداقل به دل ایرانی ها خیلی می نشیند ، البته که این نوشته ها شهرت جهانی داره .

واقعا کتاب خسته کننده ای بود، من به زور تموم کردم، خیلی خیلی شرح و بسط داده بود و خیلی حوصله بر بود ن اونقدری جنبه معمایی داشت و نه اونقدری کشش تنها نکته جالبش این بود که داستان از شخصیت ها و زوایای مختلف بیان شده بود ولی اینقدرررر کش دار بود که بجای جذابیت ادم بدتر خسته میشد

این کتاب در نگاه اول به خاطر گستردگی دامنه تاریخی-فلسفی‌‌ش تحسین‌برانگیزه؛ ولی یکنواختی لحن حاکم بر داستان، که کاملا هم مشهوده، پاشنه آشیل این رمانه. هر فصل از زبان یک راوی نقل میشه و به اصطلاح رمان چندصداییه. انتظار میره هر راوی، موسیقی کلام و امضای زبانی خاص خودش رو داشته‌باشه. تجلی این هنر رو در رمان «سمفونی مردگان» به‌خوبی میشه دید؛ به‌طوری‌که با تغییر راوی انگار نویسنده عوض میشه. در «نام من سرخ»، تفاوت‌های لحنی شخصیت‌ها در سطح اطلاعات و زاویه دید باقی میمونه و در نتیجه «چندصدایی» رمان تبدیل به «هم‌نوایی» میشه. از طرفی شخصیت‌پردازی و داستان‌سرایی رو هم به شدت تضعیف میکنه؛ مثلا نمیشه که سبک صحبت‌کردن یک استاد نقاشی و یک دست‌فروش اینقدر به هم نزدیک باشه. توضیحات افراطی درباره تاریخ نقاشی و داستان‌های جورواجوری که در شکل‌گیری قصه کوچک‌ترین نقشی ندارن و عملا داستان اصلی رو حسابی از ریتم میندازن واقعا یه وقت‌هایی خسته‌کننده میشه. در یک جمله این رمان بیشتر ایده‌محوره تا تجربه‌محور. یک امتیاز به‌خاطر اجرای صوتی خوب اضافه‌کردم.

شاید اگر نسخه چاپی یا الکترونیک کتابو می‌خوندم، همون فصل‌های اول از ادامه دادنش منصرف می‌شدم. ولی جذابیت نسخه صوتی به واسطه صدا و اجرای بی‌نظیر آقای سلطان زاده باعث شد این کتاب بره تو لیست بهترین کتابهایی که خوندم یا گوش دادم.

نوع روایت کتاب و پایانبندیش خیلی جالب بود به نظرم. خوانشش عاااالی بود و انتخاب موسیقی بسیار به جا. یه ستاره کم دادم فقط به این خاطر که بسیار طولانی بود کتاب و اگر خوانش و نوع روایتش نبود، نمیتونستم تا آخرش گوش بدم.

کتابهای اورهان پاموک پر از توصیف و توضیحه ولی این کتاب اصلا خسته کننده نیست. داستان حول شخصیت هایی در دربار پادشاهی عثمانی میگذره کخ میخوان تصویر پادشاه رو برای نشون دادن به دربارهای کشورهای دیگه بکشن ولی مشکلاتی جلوی راهشون هست. در طول کتاب اشاره های زیادی هم به ایران و سبک های نقاشی و تاریخی ایران میشه که خیلی جذاب میکنه داستان رو برای خواننده ی ایرانی، یک جورهایی انگار حالت رفت و برگشتی داره. نویسنده آگاهی کامل به رنگ شناسی و سبک های مختلف نقاشی داره، حتی ذکر کرده قبلا که اگر نویسنده نمیشد حتما نقاش میشد. فصل ها که شروع میشن نمیشه حدس زد کی داره صحبت میکنه، حیوان؟ انسان؟ اشیا؟ یا رنگها؟. حتی نمیشه شخصیت هارو کامل به طیف سیاه یا سفید برد همه خاکستری هستند. همین موضوع قضاوت رو خیلی سخت میکنه. تا اخر کتاب متوجه نمیشین که شخصیت منفی کی هست، سیر داستان قابل حدس نیست. درام تاریخی هست که خرده قدرتها نقش اصلی رو در پیشبرد هدفی کلی دارن و تقریبا کور بازی میکنن. ترجمه خیلی خوبه، روونه و زیاد عامیانه نیست( نمیدونم متن اصلی به چه سبکی نوشته شده). در آخر داستان که نسبتا طولانی هم هست تمام سوالاتی که در ذهن ایجاد شدن جواب داده میشه. گویندگی آقای سلطان زاده هم خیلی خوبه خودم صوتی رو گوش دادم با ترجمه آقای غریب. اگر به شخصیت های تاریخی که وجود دارن ولی شاید نه چندان پررنگ و دوست دارین سیر کارشون رو دنبال کنین این کتاب خوبیه، مثل سریالهای تاریخی ترکیه ولی دقیقتر از نظر تاریخی. تنها مشکلی که شاید داشته باشین که خودم هم داشتم همین که مشحص نیست چقدر از نظر تاریخی دقیقه که خیلی مهم نیست چون کتاب داستانی هست. کتاب سیاه و قلعه سفید از همین نویسنده هم همین سبک رو دنبال میکنن. دون آرام، جان کریستوف و جنگ و صلح میتونن این سبک رو داشته باشن. #چالش_کتابخوانی_۱۴۰۳

کتاب و اجرا، واقعا عالی بود. در مورد ترجمه (اگرچه بی اندازه روان و خوش خوان بود) اظهار نظری نمی کنم چون متن اصلی کتابو ندیدم و ترکی هم بلد نیستم که میزان تطابق متن با ترجمه رو بررسی کنم. از نوع روایت و کششی که به رغم چند راوی بودن داستان تا به انتها حفظ می شه واقعا لذت بردم. پیداست که نویسنده خیلی برای نوشتن این کتاب تحقیق و تحفص کرده. اونقدر که بیشتر از یه ایرانی به جزئیات بخشایی از تاریخ و فرهنگ ما مسلطه. در کل توصیه می کنم بخونید و لذت ببرید

کتا جالبی بود که هر فصلش از زبان یک شخصیته...

برای من خیلی جذاب بود.هم متن روان و هم قصه درباره ی یه دوره ای از تاریخ نقاشی ایران و ترکیه بود اما خیلی ماهرانه قصه پزدازی شده و شخصیت پردازی داستان هم خیلی به دلم نشست

گویندگی عالی جناب سلطان زاده برای هر یک از شخصیت‌ها چنان جذاب هست که کاملا در داستان غرق می شوید

سوژه عالی داستان بعلاوه گویندگی بی نظیر جناب آرمان سلطان زاده این کتاب صوتی را بی نظیر کرده. ممنونم

عالی بود ، متن ، داستان ، ترجمه ، گویندگی هم ک فوق العاده

کتاب خوبیه‌. از نظر من باید چهار ستاره می گرفت اما به خاطر اجرای خوبِ آقای سلطان زاده پنج ستاره دادم. پیشنهاد میکنم نقد و بررسی کتاب رو هم در اینترنت بخونید.

محشره داستانش

کتب فوق العاده ای است تمام

خیلی این کتاب رو دوست داشتم، شبا به عشق خوندن این کتاب زود می اومدم خونه، در آخر پیشهادش میکنم

آن طور که انتظار داشتم جذاب نبود. داستانک و متل‌های بین روایت برای من شیرین‌تر از اصل داستان بود. یک جاهایی از داستان که موضوع جنایی می‌شد کمی جذب می‌شدم ولی در انتها مایوس شدم. نویسنده ادای دینی به تاریخ و فرهنگ ترکیه و دوران عثمانی کرده است که در نوع خود جالب‌توجه و ارزشمند است. در کتاب به خوبی از تأثیرپذیری فرهنگ و تمدن دوران عثمانی از فرهنگ حوزه فارسی سخن گفته شده است. کتاب باعث شد به تاریخ نقاشی دوران تیموری و صفوی علاقه‌مند شوم و قصد دارم کمی در این حوزه سرک بکشم که این بهترین بخش بود.

کتاب خوبی بود، همزمان با دنبال کردن یک داستان جنایی و در عین حال عاشقانه با حال و هوای استانبول قدیم و تاریخ نگارگری آشنا شده و همچنین با اشاره های به جای نویسنده به شاهکارهای ادبی ایران از جمله شاهنامه و آثار نظامی گنجوی مجموعه ای از اطلاعات ارزشمند به دست میارید. صدای راوی و نحوه خواندن داستان هم عالی بود. ممنون از نوار

بسیار عالی و گیرا. وقتی امثال آقای سلطان زاده هستن لطفا کتابهای معروف و پرفروش رو با اجرای غیر حرفه ای گویندگان آماتور خراب نکنید. این مشکل بزرگی است که متاسفانه روز به روز هم در کتابهای جدیدتان بیشتر دیده میشه

زیبا و شنیدنییییی

برای هنرمندان تجسمی خیلی جذابه . مخصوصا کسانی که در حوزه نگارگری کار میکنن

جالب بود

عالی است. یکی از بهترین های که در این ایام خوانده ام

روایت کتاب خاص و زیبا ست. شاید برای کسی که نقاش و نگارگر نباشد یا علاقه ی خاصی نداشته باشد به این هنر، کمی دنبال کردن داستان سخت باشد.اجرای اقای سلطان زاده خوب بود،اما چون داستان،قتل را دنبال میکرد، میشد از افکت هم استفاده کرد. در مورد ترجمه ی اثر، من ترجمه ی خانم تهمینه ی زار دشت را ترجیح میدهم.سپاس از گروه مهربان آوانامه. 🌹

خب یه کم صدای موزیک رو بیارید پایین بفهمیم گوینده چی میگه آخر فصل ۲۳ رو بیست بار گوش کردم نفهمیدم چی گفت

عالی بود من ک کیف کردم نمیدونم اون دوستانی ک خیلی خیلی بد انتقاد کردن اصلا گوش دادن این کتابو یا همون اوایل کتاب بیخیال شدن‌.....

بخاطر علاقه م به گوینده شروعش کردم ولی بعد از چند فصل دیگه نتونستم ادامه بدم . اصلا جذاب نیست .

درود دوستان کتابی که قصد مطالعه اس را دارید دارای مشخصات زیر میباشد (به اولویت اهمیت از نظر من) ۱. صدا پیشگی بینظیر جناب سلطان زاده ، آرمان عزیز ۲. نگارش و ‌داستان سرایی بسیار روان ، زیبا و شنیدنی ۳. اطلاعات مفید و تا حدی غرورآمیز (در بن مایه داستان ) از انچه هنر ایرانی بود و تاسف بار از آنچه هستیم . ۴.جالب توجه برای دوستان علاقه مند به نقاشی در سبکهای سنتی ایران. قدردانی ویژه از عزیزان ، بزرگواران گروه نوار برای این شغل زیبا و فرهنگی شان .

کتاب جالبی بود.

اون موقعی که این کتابو گوش می دادم نمی فهمیدم چه گوهریه، ولی از وقتی تموم شد بارها بعش فکر کردم و درباره اش با دیگران حرف زدم و به لایه های دیگه ای ازش رسیدم. خیلی پیشنهاد می شه.

چند راوی بودن داستان، توصیف ساده و عامیانه سبکهای مختلف نقاشی شرقی - چین و ایران و عثمانی - و سبکهای غربی در بستری از داستانی عاشقانه و جنایی در کنار داستانهای شاهنامه فردوسی و خسرو و شیرین از جمله خصوصیات این رمان زیبا و جذاب هستش. طبق معمول خوانش آقای سلطان زاده حرف نداره و داستان رو به صورت یک نمایشنامه رادیویی تعریف میکنن.

عالی بود مخصوصا اجرا

داستان خوب و گویندگی عالی

راوی که عالی هست، داستان هم قشنگ هست و بعضی از جملاتش زیبا و قابل تامل هست و اینکه آشنایی با فرهنگ اون زمان و اعتقاداتشون جالب بود برام

بسیار عالی بود ممنون 🌸

عالییییی

بارها گفتم که چرا اقای سلطان زاده انقدر موقع خوندن کتاب و ادای انتهای جملات تضرع دارن؟ برای خودتون که کتاب را نمیخونید! مخاطب داره گوش میکنه

یکی از قشنگترین کتابهایی که تو عمرم شنیدم عالی عالی و هزار هزار البته اولین دلیل قشنگی کتاب راوی دوست داشتنی اقای سلطانزاده هستن هرنفسی که میکشید من یکبار دیگه زنده میشم .... همیشه سلامت باشید اانشالا

بعنوان برنده نوبل خوب بود.اواسط برای من یکم حوصله بر شد ولی توی فصل های آخر جذابتر شد

📖🎙🤌👍

واقعا خیلی سطحی و مسخره است.

گویندگی آقای سلطان زاده که مثل همیشه عالی و بی نقص و کتاب رو دو سه درجه میبره بالاتر ! اما خود کتاب : خوبه ، مهم تر از داستان که چیز خاصی توش نیست ، روایت نقاشی و هنر رو توش خیلی دوست داشتم . حتی باعث شد برم کلی از اونا رو نگاه کنم .

این ترجمه بسیار بسیار بد است. مترجم به روشنی هیچ آگاهی‌ای از نقاشی قدیم ندارد. از این‌ها گذشته لحن رمان را رعایت نکرده است، این رمان نه در ترکی چنین لحنی دارد و نه در ترجمه‌ی انگلیسی. کاش ترجمه‌ی تهمینه زاردشت را صوتی کرده بودید.