یک استاد مشهور فلسفه در دانشگاه استنفورد معتقد است راه جدیدی برای مواجهه با اهمالکاری کشف کرده است، چیزی که خودش آن را «اهمالکاری ساختیافته» نامیده است. در این روش شما فهرستی از کارهایی که بر عهده دارید آماده میکنید، سپس مهمترین کارهایی که در صدر فهرست چشمک میزنند را کنار میگذارید و خودتان را سرگرم کارهای بیاهمیتتری میکنید که در نوعِ خودشان اصلاً هم بیفایده نیستند. اینطوری تبدیل میشوید به یک اهمالکارِ پرکار و محبوب.
کرونیکل آو هایر اجوکیشن — ماهها قصد نگارش این مقاله را داشتم. سؤال این است که درنهایت چرا حالا این کار را میکنم؟ چون بالاخره وقت آزاد پیدا کردم؟ اینطور نیست. در حال حاضر، برگههای امتحانی تصحیحنشده دارم، یک پروپوزال کمکهزینۀ تحصیلی روی دستم مانده برای بررسی، و باید پیشنویس چند پایاننامه را هم مطالعه کنم.
درواقع کارکردن روی این مقاله راهی است برای انجامندادن همۀ آن کارها. این اساسِ چیزی است که من اهمالکاری ساختیافته [۱] مینامم، استراتژی شگفتانگیزی که کشف خودم است و از اهمالکارانْ انسانهایی اثربخش میسازد که تحسین و احترام دیگران را برمیانگیزند، بهخاطر همۀ کارهایی که به سرانجام میرسانند و از زمان خود بهرۀ مفیدی میبرند.
همۀ اهمالکاران کارهایی را که وظیفه دارند انجام دهند به تعویق میاندازند؛ اهمالکاریِ ساختیافته یعنی هنر بهرهگیری از این خصیصۀ بد. نکتۀ کلیدی این است که اهمالکاری به این معنی نیست که مطلقاً کاری انجام نمیشود. بهندرت پیش میآید که اهمالکاران مطلقاً کاری انجام ندهند؛ آنها …
