دو جور کار داریم: نوع اول شامل انواع و اقسام کارهایی است که کارگران و کارمندان زیردست انجام میدهند. و نوع دوم مخصوص مدیران و مسئولان است: «جلسهرفتن». هر اتفاقی که میافتد، اولین چیزی که میشنویم این است که جلسههایی برگزار خواهد شد. اما جلسه، چنانکه میدانید، یکی از بیثمرترین چیزهای دنیاست، پر از جدلهای بیحاصل و خودنماییهای حوصلهسربر. اما شاید بتوانیم با بهکاربستن چند نکته جلساتمان را کمی پربارتر کنیم.
وایرد — «اگر بخواهیم در یک کلمه بگوییم چرا گونۀ بشر رشد نکرده است و هرگز هم نخواهد کرد، آن یک کلمه ‘جلسه’ است». این را دیو بری نویسندۀ آمریکایی گفته است. بیراه هم نمیگوید. بخواهیم یا نخواهیم، جلسهها بخشی کلیدی -و گاهی بیفایده- از زندگیمان هستند. اما جلسه میتواند بسیار مفیدتر از این چیزی هست که باشد. به این توصیههای ساده عمل کنید تا شاید (و تأکید میکنم، شاید) گونۀ بشر بتواند بالاخره به حد نهایی رشدش برسد. صبر کنید ببینم، نظرتان چیست که جلسهای دربارۀ این موضوع داشته باشیم؟
اول از همه: چشمبسته به جلسه نروید. هر جلسهای باید هدف داشته باشد و همه باید این هدف را بهطور دقیق بدانند. هیدن وود همبنیانگذار و مدیرعامل استارتاپ انرژی «بالب» است که هیچ جلسهای را بدون دستورجلسه برگزار نمیکند. او میگوید «این نکته ساده به نظر میرسد، اما اتفاقاً خیلی تأثیرگذار است. ما معمولاً دستورجلسه را در دعوتنامۀ جلسه مینویسیم، اما اگر هم چنین نکنیم، در ابتدای نشست دربارۀ دستورجلسه به توافق میرسیم».
ایمی کوپ، مسئول پرسنل …
