
«اَق! بیبین چطو با کفش مِرَن تو خونه!» این واکنش همیشگی مادر من بود، وقتی که از تلویزیون فیلمی خارجی پخش میشد و میدیدیم که خارجیهایِ باکلاسِ متمدن، همینطور با کفش میرفتند توی خانه و زندگیشان. بعداً به این نتیجه مهم رسیدم که ریشهی تفاوت، در فرش است! ما نه اینکه فرش داریم، برای اینکه کثیف و خراب نشود، با کفش روی آن راه نمیرویم. آنها به هر حال کف خانههایشان یا چوب است یا سنگ یا کاشی یا همچین چیزی. یک آب رویش میگیرند، تمیز میشودْ میرود. مثل فرش نیست که یک نصفه روز کارت باشد هی آب بریزی، هی طی بکشی و بعد با هزار بدبختی دم حوضی چیزی پهنش کنی که حالا آیا تمیز بشود یا نشود.
بعداً فهمیدم مسئله فرش هم نیست حتی. ظاهراً اولین چیزی که میتوان به آن …