در قصههای ارادت مردم به اهل بیت ، من عاشق آن لحظاتیام که دلدادگی آدمها باعث انجام کاری میشود که خلاف خصوصیات شخصیتیشان است. من در این شکستن مرزها، زیرپا گذاشتن قانونها و قاعدهها و بر هم خوردن نظمها؛ اوج عشق را، قلهی محبت را و نهایت ارادت را با تمام وجود حس میکنم.
مثل داستان آن عالمِ عابدِ سراسر تقوا و ورعی [۱] که طبق فتوای خودش تعطیلی درس حتی در حد یکی دو روز بر او حرام بود، اما هر ازچندگاهی چنان عطش زیارت قرار از وجودش میگرفت که از نجف یک روزه …
