کیوان نریمانی:
۱. هنوز در فکر آن کلاغام
۲. محاق
۳. در آستانه
۴. در این بنبست
۵. مرثیه
۶. از اینگونه مردن
۷. مرگ ناصری
۸. از زخم قلب آبایی
۹. بر سرمای درون
۱۰. شبانه (مرا تو بیسببی)
۱.دو راههی ناگزیز و گزارشِ گردش ِ کار
چون خواسته شده بود از میان انبوه ِسرودههای شاملو، گزینهی دهتایی ِپسند خودم را بدهم و دربارهی یکی از آنها بگویم، اوّلش به ۳۵ شعر رسیدم؛ که برگزیدن ِ هرکدام برایم چراییهای عاشقانه و یادمندانه [نوستالژیک= nostalgic] و سویههای گونهشناسیک و منطق و سنجههای ویژهی خود را داشته و دارد. بعد کارم سختتر شد؛ چگونه میتوانستم آنها را به ده تا بکاهم؛ باور کنید خیلی دشوار بود؛ چون برخی از سرودهها، ورای وارسیهای خشکِ نافرشتهگانی ِ سنجشگری و ساختشناسیک= بوطیقایی و نگریگ [poetics – theoretical]، چنان در خاطرهی چند نسلْ و همهی ما ماندگار شدهاند و دل ْبسته و شیدا دارند -بهویژه آنهایی که با صدای بم و خشدار و آسمانی ِ خودِ شاعر درهم تنیدهاند- که نام نبردن از آنها، هم وجدان ْدردْآور است و سرزنش بار؛ و شاید هم از نگاهی دیگر، ناسپاسی ِ کاهلانهای پنداشته شود یا گناهی نابخشودنی.
۳۵ شعر نخستین اینها بود؛ با گونهای ردهبندیِ درونمایهای [ترتیب شعرها نشان ِفراتری یا فروتری ِ آنها نیست]، البته چندتایی همپوشانی دارند:
n هستگانی= هستیشناسیک [ontological]، چه هستایی زندگی و مرگ و فرجام یا آخرتشناسیک [eschatological]:
در آستانه
شبانه= در نیست/ راه نیست
شبانه= اگر که بیهده زیباست شب
هنوز در فکر آن کلاغام
از مرگ= هرگز از …
