بهاره رضایی:
۱. در آستانه
۲. تا شکوفهی سرخ یک پیراهن
۳. نگاه کن
۴. عشق عمومی
۵. سه سرود برای آفتاب
۶. شما که عشقتان زندگیست
۷. ماهی
۸. باغ آینه
۹. از مرگ
۱۰. افق روشن
فلسفهی شاعرانهگی در شعرهای شاملو در نگاهی کُلی، اغلب بر محفلِ رِندی استوار است. رِندی از نوعِ شاملووارش که اینگونه رندانگی شاعرانه را نباید با آن رندی ناب حافظ، اشتباه بگیریم! که قیاسی معالفارق است!
از آنگونه رِندیِ حافظواری که خودِ شاملو هم به سمتوسوی جهانِ حافظ،گرایش داشت و البته قرائتِ خودش را از این مبحث ارائه میکند که بحثِ آن در این مقال نمیگنجد!
شاملو، شاعرِ آزادیخواه، اجتماعینویس که دغدغههای آرمانخواهانهاش را در شعرهایش فریاد میزند، گاه شعاری میشود و …
