از بحران آبوهوایی گرفته تا مبارزه با نژادپرستی، شرکتها بیشازپیش موضع خود را در قبال مسائل مختلف اعلام میکنند. اما اگر این موضعگیریها صرفاً از آن جهت باشد که به نفع کسبوکارهاست، آتشسوزیها همچنان ادامه خواهد داشت.
گاردین — اوایل سال ۲۰۲۰، آتشسوزیهای گستردهای در سراسر استرالیا رخ داد و از کنترل خارج شد. حملۀ بیامان شعلهها بیش از سه هزار خانه را نابود کرد و از آنها جز خاکستر و آجر باقی نگذاشت. متأسفانه، ۳۴ نفر جان خود را در آتشسوزی از دست دادند و تخمین زده میشد که ۴۴۵ تن دیگر بر اثر استنشاق دود فوت کردند. بیش از ۱۶ میلیون هکتار زمین در آتش سوخت که حیاتوحش و زیستگاههای طبیعی را نابود کرد. زندگی تقریباً سه میلیارد حیوان تحتتأثیر قرار گرفت. آتشسوزیها آنچنان وسیع بودند که دودشان از ۱۱ هزار کیلومتر دورتر، در شیلی، دیده میشد. جهنم بیسابقهای که استرالیا را احاطه کرده بود «فاجعۀ جهانی و منظرۀ رقتبار جهانی» توصیف میشد. همانطور که نیواستیتسمن گزارش داده بود، استرالیا نماد «گوشهای از آیندهای» شده بود که در نتیجۀ بحرانهای آبوهوایی «در انتظار همگی ماست». بررسی دولت استرالیا دربارۀ آتشسوزیها صراحتاً حاکی از آن بود که «بیشک باید منتظر باشیم دوباره، در فصلهای آتشسوزی، اتفاقی شبیه ۲۰-۲۰۱۹ یا احتمالاً بدتر از آن رخ دهد».
اگر زمان را به کمتر از یک سال قبل برگردانیم، ۱۵ مارس ۲۰۱۹ روزی بود که ۱.۴ میلیون کودک در سراسر دنیا به حالت «اعتصاب» از مدرسه خارج شدند و، در حمایت از اقدام علیه بحرانهای آبوهوایی، در مکانهایی گرد هم آمدند. در استرالیا، اعتصابها مخصوصاً پیشینۀ ناخوشایند انفعال دولت را هدف قرار داده بودند، دولتی که بسیاری از سیاستمدارانش منکر …
