کتاب بیهوده نمیر!

کتاب بیهوده نمیر! نوشته تاد هنری است که با ترجمه علی هرایینی منتشر شده است. کتاب بیهوده نمیر! به این می‌پردازد چطور در جهان اثری از خود برجای بگذارید و زندگی‌تان بیهوده نباشد.

درباره کتاب بیهوده نمیر! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

تاد هنری، مؤسس شرکت خلاقیت تصادفی، مجموعه مشاوره‌ای است که به مردم و سازمان‌ها کمک می‌کند تا ایده‌های عالی خلق کنند. کتاب‌های وی به ده‌ها زبان ترجمه شده است. همچنین، وی یکی از پرمخاطب‌ترین سخنرانان در زمینهٔ خلاقیت، بهره‌وری، و مشوق کار محسوب می‌شود.

ثری از خود به‌جا گذاشتن به‌معنای اطمینان از ترکیب روزانهٔ فعالیت شما شامل کارهای مهمی است که بهتر است به‌خاطر سربلندی خودتان انجام دهید (اما ممکن است نادیده گرفته شده باشند) علاوه بر کارهایی که باید به‌عنوان تابعی از شغل خود انجام دهید.

بیهوده نمیر ابزاری برای افرادی است که نمی‌خواهند حیاتی‌ترین عملکرد خود را به روزهای دیگر موکول کنند. تاد هنری نیروهایی را توضیح می‌دهد که ما را در حالت رکود نگه می‌دارند، و فرایندی را برای القای روش‌های مداوم در زندگی‌تان معرفی می‌کند که شما را در مسیر صحیح و ثابت نگه می‌دارد. هر روز که وظایف دشوار را به تعویق می‌اندازیم و تسلیم بی‌نظمی‌هایی می‌شویم که خلاقیت، نظم، و نوآوری را نابود می‌کنند، منجر به تهی‌شدن مطلق در سازمان‌ها و زندگی خودمان می‌شود. این کتاب به شما کمک می کند که تسلیم نشوید. 

خواندن کتاب بیهوده نمیر! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند اثری از خودشان در جهان بگذارند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب بیهوده نمیر!

چرا پروژهٔ چانگ به‌سرعت تقلید شد و این‌قدر تحت پوشش رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت؟ من معتقدم دلیل این است که صدای دیوار «قبل از اینکه بمیرم...» با چیزی که من و شما می‌دانیم و بیم داریم نکند درست باشد همه جا می‌پیچد: ما فقط مقدار مشخصی وقت داریم و اینکه انتخاب کنیم روزهای خود را چطور صرف کنیم بسیار مهم است. همچنین، آگاهیم که چیزهایی وجود دارد که دوست داریم انجام دهیم و تجربیاتی که دوست داریم قبل از مرگ داشته باشیم، و بسیاری از آن‌ها خواسته‌هایی است که ماه‌ها یا حتی سال‌ها سرکوبشان کرده‌ایم. ما تیک‌تاک گذر ثانیه‌ها را حس می‌کنیم و احساس همراه با آن را که ممکن است فرصتمان برای کمک به این دنیا را از دست بدهیم. بااین‌حال اغلب، این تلنگرها را در نتیجهٔ ملاحظات عملی بی‌وقفهٔ زندگی و کار نادیده می‌گیریم.

روزهای زندگی شما محدود است. زمانی این روزها خاتمه می‌یابند؛ همان‌طور که یکی از دوستانم دوست داشت بگوید: «می‌دانی، نرخ مرگ‌ومیر به‌صورت صد درصدی در حال افزایش است.» افراد زیادی را می‌شناسم که کل زندگی خود را صرف می‌کنند تا از این واقعیت بگریزند. آن‌ها زندگی خود را فعالیت عجولانه و آشفته پر می‌کنند، از یک کار به کار دیگر روی می‌آورند، و مهم نیست که آن‌ها چقدر در کارشان با موفقیت عمل می‌کنند، چون روزی با این سؤال روبه‌رو می‌شوند: «آیا کاری که انجام دادم امروز واقعاً مهم بود؟» دیگرانی که ملاقات کرده‌ام فوق‌العاده در کارشان موفق و پیشرفته بودند و دریافتی بسیار خوبی هم داشتند، اما طی زمان راکد و بی‌رونق پیش رفتند. احساس کردند چیز بیشتری باید به‌دست آورند، اما نمی‌توانند با دقت نشان دهند که چطور در قدم اول گیر افتاده‌اند. آن‌ها این ظن را دارند که قادرند سهم بیشتری به‌دست آورند ـ شاید حتی واقعاً در موضوعی درخشان باشند ـ اما هیچ نقشه راهی ندارند تا آشکار کنند این سهم چه‌چیزی می‌تواند باشد.