کتاب عملیات واحد مهندسی شیمی ۱

کتاب عملیات واحد مهندسی شیمی ۱ نوشته عارف شکری و صفورا کریمی یکی از کتاب های تخصصی انتشارات دانشگاه صنعتی جندی‌شاپور دزفول برای استفاده دانشجویان رشته شیمی است.

دانشگاه بزرگ جندی‌شاپور یکی از دانشگاه خای صنعتی مدرن ایران است که در جنوب کشور به تولید و ترویج علم و پرورش متخصصان می‌پردازد. این دانشگاه به عنوان میراث‌دار قديمي‌ترين و بزرگترين دانشگاه جهان‌باستان و نماد آموزش‌عالي‌كشور از گذشته تاکنون، علاوه بر مسئوليت‌‎های گسترده و عميق آموزشي و پژوهشي، وظيفه حفظ و حراست از جايگاه و حيثيت علمي اين مرز و بوم و احیای تاریخ و فرهنگ حاکم بر دانشگاه جندی شاپور باستان را دارد.

در حال حاضر در دانشگاه صنعتی جندی‌شاپور دزفول، دانشکده‌های برق و کامپیوتر، عمران، مکانیک، معماری و شهرسازی و علوم پایه در این دانشگاه فعالیت می‌کنند.

انتشارات این دانشگاه نیز کتاب‌های گوناگون علمی و تالیفات اعضای هیئت علمی خود را در رشته‌ها و گروه‌های مختلف آموزشی ذکر شده برای استفاده دانشجویان به چاپ می‌رساند.

کتاب عملیات واحد مهندسی شیمی ۱ نیز یکی از کتاب‌های تخصصی برای ارتقای دانش دانشجویان رشته – است که در انتشارات این دانشگاه به چاپ رسیده است.

بخشی از کتاب عملیات واحد مهندسی شیمی ۱

روش تقطیر معمولاً یک روش ساده و ارزان قیمت برای جداسازی مخلوط‌های مایع است. اساس کار در این روش که در واقع یک جداسازی فیزیکی است، اختلاف در نقطۀ جوش مواد تشکیل‌دهندۀ مخلوط است. هر چه جز تشکیل‌دهنده سنگین‌تر باشد، نقطه جوش آن بالاتر است و هر چه سبک‌تر باشد، زودتر تبخیر می‌شود. در این روش مایع را به کمک حرارت تبخیر می‌کنند و بخار حاصله را در ظرف جداگانه‌ای متراکم می‌کنند. بدین ترتیب محصول تقطیر به‌دست می‌آید. چنانچه ناخالصی‌های موجود در مایع اولیه فرار نباشند، در باقیماندۀ تقطیر به‌جا می‌نماند و تقطیر ساده جسم را خالص می‌کند. در صورتی که ناخالصی‌ها فرار باشند، تقطیر جزء به‌جزء لازم خواهد بود. برخلاف تبخیر، تقطیر در جداسازی محلول‌هایی به کار می‌رود که کلیۀ سازندگان آن به میزان قابل توجهی فرار هستند. جداسازی مستقیم و تهیۀ محصولات خالص بدون نیاز به عملیات بعدی که معمولاً توسط تقطیر امکان‌پذیر است، فرایند اخیر را به عنوان مهم‌ترین عملیات انتقال جرم درآورده است.

تقطیر در عمل به دو روش انجام می‌گیرد؛ روش اول شامل تولید بخار از طریق جوشاندن مخلوط مایع، سپس میعان بخار حاصله، بدون آنکه هیچ مایعی مجدداً به محفظۀ تقطیر بازگردد و در

نتیجه هیچ مایع برگشتی وجود ندارد. در روش دوم قسمتی از خارب حاصله در چگالنده مایع شده و به دستگاه تقطیر باز می‌گردد به صورتی که این مایع برگشتی در مجاورت بخاری که به طرف

چگالنده می‌رود قرار می‌گیرد. هر کدام از این روش‌ها می‌توانند به صورت پیوسته ۱ یا ناپیوسته ۲ باشند.

در این روش مایع را به کمک حرارت تبخیر می‌کنند و بخار حاصله را در ظرف جداگانه‌ای متراکم می‌کنند. بدین ترتیب محصول تقطیر به‌دست می‌آید. چنانچه ناخالصی‌های موجود در مایع اولیه

فرار نباشند، در باقیماندۀ تقطیر به‌جا می‌نماند و تقطیر ساده جسم را خالص می‌کند. در صورتی که ناخالصی‌ها فرار باشند، تقطیر جزء بهجزء لازم خواهد بود.