کتاب سرمایه اجتماعی

کتاب سرمایه اجتماعی اثر خدیجه رضایی قادی به تعریف، مفهوم و اجزای سرمایه اجتماعی می‌پردازد، دیدگاه‌های مختلف را درباره این موضوع بیان می‌کند و پیامدهای مختلف این دیدگاه‌ها را بررسی می‌کند. 

درباره کتاب سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی به مجموعه‌ای از ارتباطات و شبكه‌های اجتماعی اطلاق می‌شود که می‌توانند حس همکاری و اطمینان را در میان افراد یک جامعه پدید آورند. اما نباید نقش دولت، نهادهای مدنی و دموکراتیک را در این میان و در راه ایجاد چنین فضاهایی دست کم گرفت. 

خدیجه رضایی قادی در این کتاب ابتدا به ارائه تعریفی از مفهوم سرمایه می‌پردازد. او با بررسی این مفهوم از جنبه‌ها و زوایای گوناگون، مفهوم سرمایه و انواع آن را برای ما مشخص می‌کند. در بخش بعدی کتاب می‌توانیم با دیدگاه‌های صاحب نظران مطرح و شناخته شده درباره مفهوم سرمایه اجتماعی آشنا شویم. فصل آخر کتاب به پیامدهای سرمایه اجتماعی می‌پردازد. 

کتاب سرمایه اجتماعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به مطالعات جامعه‌شناختی را به خواندن کتاب سرمایه اجتماعی دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب سرمایه اجتماعی

پیش از بررسی دیدگاه‌های صاحب نظران در خصوص سرمایه اجتماعی، لازم است به تفكیک انواع مختلف سرمایه از یكدیگر پرداخت. انواع مختلف سرمایه عبارتند از:

سرمایه فیزیکی مثل: ماشین آلات، تجهیزات و نظایر آن 

سرمايه مالی: به درآمد پول و همچنین سایر منابع و دارایی‌های مالی اطلاق می‌شود و تظاهر نهادینه‌اش را در حقوق مالكیت می‌یابد مثلا پول و اشیای مادی که می‌توان برای تولید و خدمات بكار برد. شكل اقتصادی سرمایه بلافاصله قابل تبدیل به پول است مانند دارایی‌های منقول و ثابت یک سازمان 

سرمايه طبيعی مثل: خاک، آب، معادن و سایر منابع طبیعی  

سرمايه انسانی: شكل دیگر سرمایه است. سرمایه انسانی یک مفهوم اقتصادی است. ویژگی‌های کیفی انسان اعم از آموزش، تخصص، مهارت، داشتن خلاقیت، دانش، نوآوری و غیره. عموماً نوعی سرمایه بشمار می‌رود، به عبارت دیگر سرمایه انسانی را می‌توان ارتقاء و بهبود ظرفیت تولیدی افراد جامعه نامید.

سرمايه فرهنگی: به اشكال مختلف وجود دارد شامل تمایلات و عادات دیرین از در فرآیند جامعه پذیری انباشت اشیای فرهنگی با ارزش مثل نقاشی و صلاحیت‌های تحصیلی و آموزش رسمی حاصل آمده است. ترنر در تعریفی دیگر سرمایه فرهنگی را مجموعه نهادها، عادات، منش‌ها، شیوه‌های زبانی، مدارک آموزشی، ذوق و سلیقه‌ها و شیوه‌های زندگی که بطور غیر رسمی بین افراد شایع است تعریف میكند. کالینز سرمایه فرهنگی را شامل منابعی نظیر مكالمات از پیش اندوخته در حافظه، شیوه زبانی، انواع خاص دانش و مهارت، حق ویژه تصمیم گیری و حق دریافت احترام می‌داند. بعبارتی سرمایه فرهنگی، نوع دیگر سرمایه است که در یک سازمان وجود دارد مانند تحصیلات عالیه اعضای سازمان، که این نوع سرمایه نیز در برخی موارد و تحت شرایطی قابل تبدیل به سرمایه اقتصادی است. بعبارتی شامل آشنایی با فرهنگ جامعه، توانایی فهم آن و استفاده از آن می‌باشد.

فهرست

• تعریف سرمایه 
• دیدگاه‌های مطرح درباره سرمایه اجتماعی
• پیامدهای سرمایه اجتماعی