کتاب سراب انحراف

کتاب سراب انحراف نوشته مصطفی اسکندری است. این کتاب به جریان‌شناسی احزاب و گروه‌های زاویه‌دار در ایران می‌پردازد. نگاه دقیق، عمیق و تحلیلی به جریان‌های موجود در نظامی که در آستانه چهلمین سال تولد قرار گرفته، برای فرهیختگان جامعه، از هر قشر و در هر سطحی، ضرورتی انکارناپذیر دارد. این کتاب به این ضرورت پرداخته است.

درباره کتاب سراب انحراف

شناخت جریان‌های فکری موجود در جامعه و احزاب و گروه‌هایی که از آنها تأثیر پذیرفته‌اند یکی از مسائل حیاتی برای افراد هر جامعه است، زیرا بدون این شناخت، تحلیل بسیاری از مسائل جاری جامعه راه به صواب نخواهد برد. این کتاب سعی دارد تمام احزاب و گروه‌های زاویه دار با جمهوری اسلامی را بررسی کند

با توجه به گستردگی جریان‌های فکری، فرهنگی و سیاسی موجود در ایران، بدیهی است تفصیل هر یک از آنها بیش از ظرفیت کتابی یک جلدی است، بر این اساس، در این کتاب سعی بر این است که همه جریان‌های مذکور به طور خلاصه مورد بحث و بررسی قرار گیرند تا زمینه آشنایی اجمالی مخاطبان با آنها فراهم شود.

خواندن کتاب سراب انحراف را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم سیاسی ایران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب سراب انحراف

قلاب اسلامی ایران، نقطه عطفی در دین‌گرایی و بیداری دینی در پایان قرن بیستم بود. دو مکتب غربی حاکم بر شرق و غرب، یکی کمونیسم بود که دین را افیون توده‌ها معرفی می‌کرد و دیگری لیبرالیسم بود که دین را پدیده‌ای از مد افتاده که دوران آن به سر آمده، قلمداد می‌کرد. لذا دین در معادلات و محاسبات سیاسی و اجتماعی جایگاهی نداشت و برای نوع دینداران نیز دین، امری صرفاً فردی بود که نباید در زندگی سیاسی و اجتماعی دخالت نماید.

این مشکل نسبت به مذهب تشیع مضاعف بود؛ تا قبل از انقلاب اسلامی، تشیع در دنیا چندان شناخته‌شده نبود، تا آن‌که انقلاب اسلامی بر پایه دین اسلام و مکتب اهل‌بیت (ع) شکل گرفت. وقوع انقلاب اسلامی، علاوه بر آن‌که تشیع را در سطح جهانی مطرح نمود، به جهانیان ثابت کرد که دین نه‌تنها نمرده، بلکه عاملی فوق‌العاده قدرتمند در بسیج توده‌های مردم و مبارزه با ظلم و استکبار است. پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و مشاهده برخی تأثیرات ابتدایی آن در منطقه و امت اسلامی، علاوه بر آن‌که زنگ خطری برای تهدید منافع استکباری آنان محسوب می‌شد، به‌یک‌باره همه رشته‌های دین‌ستیزان، دین‌گریزان و مستکبرین را پنبه کرد. به همین دلایل دین‌ستیزی که مدت‌ها در دستور کار مستکبران قرار داشت، شدت بیشتری یافت و دین‌ستیزان شرقی و غربی، بدین نتیجه رسیدند که مبارزه با انقلاب، تنها از طریق مبارزه فکری با دین، به‌عنوان بن‌مایه اصلی انقلاب، ممکن خواهد بود.