کتاب سیاست های قومی و اقوام ایرانی

در آمیختگی قومی و نژادی در ایران، از زمان ورود آریایی ها، بابلی ها، سومری ها به ایران آغاز شده و تا به امروز ادامه داشته است. با وجود این که نژاد اصلی ایرانی ها، «آریایی» می باشد ولی در طی سال ها و بر اثر تحولات سیاسی و لشکرکشی دولت های دیگر کشورها، همواره شاهد یکسری تغییرات نژادی و آمیختگی قومی در کشور بوده ایم. امروزه کشورهای جهان از نظر ترکیب گروه‌های زبانی، مذهبی و قومی در وضعیت ناهمگن و متنوعی به سر می‌برند. تنها در 14 کشور جهان اقلیت قابل ‌توجهی وجود ندارد و در این میان فقط چهار درصد جمعیت کل جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که تنها دارای یک گروه قومی هستند. ایران کشور چندقومی است و این امر باعث شده توجه به مسائل قومی همواره یکی از دغدغه‌های سیاست‌گذاران و مسئولان امر باشد. با عنایت به اینکه بر اساس رویکردها و سخنان امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری تنوع در ایران فرصت است، توجه به مسئله قومیت در چارچوب‌های مختلف می‌تواند مد نظر قرار گیرد. عده‌ای از صاحب‌نظران به تنوع قومی به‌مثابه یک تهدید می‌نگرند و تعدادی آن را فرصت می‌دانند، از این ‌رو واگرایی و همگرایی اقوام از دل این دیدگاه‌ها نمود پیدا می‌کند.