کتاب حدیث دلشدگان

موضوع توبه و بازگشت از گناه از نویدبخش‌ترین وعده‌های الهی و از مطلوب‌ترین درهای گشوده‌ به سوی درب‌ خانه‌ی بخشایش و فصل خداوندی است، که به حق انسان فرورفته در تباهی و خسارت‌دیده را در مسیر تولدی دوباره قرار می‌دهد و جان تازه به او می‌بخشد. 

وجود مبارک امام سجاد علیه‌السلام در دعای شانزدهم صحیفه‌ی سجادیه به طرزی بس زیبا و لطیف به موضوع توبه و درخواست بخشش از خداوند و رجوع به بارگاه غفران واسعه‌ی الهی پرداخته است. در این دعا، عارفانه‌ترین مضامین دلنشین موج می‌زند. امام از سویی توصیفاتی بی‌بدیل از حضرت حق ارائه می‌دهد و می‌فرماید که هر توصیف به‌تنهایی برای جان‌بازی مشتاقانه بر سر آن بسنده است و از سوی دیگر گزاره‌های ژرفی از حال و هوای ضعف و کوتاهی انسان‌ها ارائه می‌فرماید که سوای مفهوم دعا بسیار آموزنده و پیشگیرانه‌ است. امام علیه‌السلام در این دعا آن چنان تنگاتنگ و نزدیک با خداوند سخن می‌گوید و چنان شور و شعفی نشان می‌دهد که کمتر می‌توان مشابه این رابطه را سراغ گرفت. حضرت سجاد علیه‌السلام در عین ارائه‌ی رابطه‌ی مهرورزانه و نزدیک با پروردگار، مجموعه‌ای از مباحث توحیدی ناب را نیز مطرح می‌کند و باز از بعد دیگر نگاه می‌شکافانه و آسیب‌شناسانه‌ای هم در رابطه با مخلوق عرضه می‌کند.