کتاب بانویی از زاگرس

آثار «پوران درخشنده» نقشی تأمل‌برانگیز بر صفحات دفتر سینمای ایران بر جای گذاشته‌اند. وجه بارز و شاخص فیلم‌های او پرداختن به دنیای کم‌توانان ذهنی و جسمی ‌از دریچه‌ی نگاه آسیب‎شناسانه به خانواده و اجتماع است که بی‌تردید از تعهد و احساس مسئولیت فیلم‌ساز نسبت به جامعه‌ای که در آن رشد یافته سرچشمه گرفته و سینمای او را در قابی جداگانه تعریف‎پذیر می‌نماید. کم‌توانی از زوایای مختلف در دنیای سینما انعکاس‌یافته است به‌گونه‌ای که گستره‌ی آثاری از این دست، حوزه‌های مختلفی را دربرمی‌گیرد، از دیدگاه‌های آموزشی و انتقادی تا موضوعات احساسی و عاطفی و حتی تریلر‌های جنایی در این مجموعه به چشم می‌خورند. نکته‌ی قابل‎توجه در بافت این آثار، رسیدن به تصویری از کم‌توانی است که نگرشی سالم و به دور از ترحم را ارایه و شرایط زندگی آن‌ها را‌ ایمن‌تر نماید. شناخت درست و کارشناسانه‌ی موضوع کم‌توانی در کنار نگاهی آسیب‎شناسانه می‌تواند در تغییر نگاه غالب در هر جامعه‌ای تأثیر‎گذار باشد و بدیهی است که عدم پرداختن به این واقعیت انسانی، بی‌توجهی یا پنهان‌داشتن آن تنها دامنه‌ی عدم شناخت را افزایش می‌دهد. پیوند درون‌مایه کم‌توانی و رسانه سینما این پرسش را بازتاب می‌دهد که تصویر معلول در ساختاری نمایشی با هدف اصلی ارتباط با تماشاگر تا چه ‌اندازه می‌تواند با واقعیت قرابت داشته باشد. در کلامی ‌دیگر این‌که یک فیلم‌ساز تا چه میزان می‌تواند تصویری بی‌کم‌وکاست از معلولیت و پیامد‌های فردی و اجتماعی آن را ارایه دهد.