کتاب دیوان اشعار بهاالدین ساوجی

این کتاب، «دیوان اشعار بهاالدین ساوجی» شاعر قرن هشتم ه.ق، به تصحیح علی‌رضا شعبانلو است. ساوجی در اواخر قرن هفتم متولد شد و در میانه قرن هشتم درگذشت. زادگاه او ساوه است و در قصایدش سه بار از این شهر نام برده است. «تاریخ گزیده» قدیمی‌ترین اثری است که نام این شاعر در آن آمده است. «بها» و «بهای ساوجی» تخلص‌هایی هستند که او در اشعارش به‌کار گرفته است. دیوان ساوجی، ۲۳۹۷ بیت در ۴۲ قصیده، یک قصیده مصنوع، دو قطعه و یک مثنوی بلنداست. او بیشتر از شاعرانی چون عنصری، فرخی، انوری، مجیر بیلقانی، ظهیر فاریابی، امیر معزی، خاقانی و اثیر‌الدین اخسیکتی در اشعار خود نام برده و از آن‌ها تاثیر پذیرفته است. تنها نسخه خطی دیوان ساوجی در کتابخانه مدرسه سپهسالار نگهداری می‌شود.