کتاب پله شکسته

کتاب پله شکسته (چرا زنان در مسیر ارتقای شغلی عقب می‌مانند و چگونه می‌توانند از پله‌های شکسته بالا روند) نوشته کوئیلین الینگراد، لارینا یی و ماریا دل مار مارتینز، نابرابری شغلی را از نقطه‌ای پیش از رسیدن به مدیریت ارشد بررسی می‌کند: نخستین فرصت ارتقا. نویسندگان توضیح می‌دهند چگونه ازدست‌دادن همین فرصت، دسترسی زنان به تجربه، مهارت و درآمد بیشتر را محدود می‌کند. سارا فرازی این کتاب را ترجمه کرده و انتشارات نقش‌و‌نگار آن را منتشر کرده است. مفهوم «سرمایه تجربی» محور بررسی انتخاب‌های حرفه‌ای در این کتاب است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پله شکسته

کتاب پله شکسته به قلم کوئیلین الینگراد، لارینا یی و ماریا دل مار مارتینز، درباره‌ی پیشرفت حرفه‌ای زنان و موانعی است که از نخستین مراحل اشتغال شکل می‌گیرند. نویسندگان به‌جای محدودکردن بحث به «سقف شیشه‌ای»، توجه را به نخستین ارتقای مدیریتی جلب کرده‌اند؛ جایی که عقب‌ماندن می‌تواند فرصت‌های بعدی را نیز کاهش دهد. داده‌های پژوهشی، تجربه‌های کاری نویسندگان در مک‌کینزی و گفت‌وگو با زنانی از حرفه‌ها و پیش‌زمینه‌های گوناگون، مبنای توضیح این مسئله هستند. دو پژوهش «سرمایه انسانی» و «زنان در محیط کار» نیز پشتوانه‌ی اصلی بحث‌ها را تشکیل می‌دهند. مفهوم محوری، سرمایه تجربی است: دانش و مهارت‌هایی که فرد هنگام کار به‌دست می‌آورد و ارزش حرفه‌ای او را افزایش می‌دهند. نویسندگان میان موفقیت تحصیلی و دسترسی به فرصت‌های یادگیری در محیط کار تفاوت می‌گذارند. بحث کتاب صرفاً کمبود درآمد نیست؛ کاهش اختیار، محدودشدن اثرگذاری در تصمیم‌های سازمانی و آسیب‌دیدن اعتمادبه‌نفس نیز در این بررسی جای دارند. روایت‌های شخصی در کنار آمار نشان می‌دهند چرا عملکرد خوب، بدون فرصت رشد و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن دستاوردها، لزوماً به پیشرفت منجر نمی‌شود.
کتاب پله شکسته چهار بخش دارد. بخش اول با عنوان «ریشه‌های مسئله»، در فصل‌های «پله‌ی شکسته» و «سرمایه تجربی: عبور از پله‌ی شکسته»، سازوکار عقب‌ماندن و پیامدهای انباشته‌ی آن را توضیح می‌دهد. بخش دوم به انتخاب شرکت، نقش شغلی و زمان جابه‌جایی اختصاص دارد. بخش سوم، مهارت‌های فناوری، اجتماعی، هیجانی و کارآفرینی را بررسی می‌کند. بخش چهارم نیز موانعی مانند پیش‌داوری، مشکلات سلامت، مسائل مالی و تصمیم به مادرشدن را در ارتباط با تداوم رشد حرفه‌ای مطرح کرده است. نویسندگان مسئولیت اصلاح نابرابری را بر دوش زنان نمی‌گذارند؛ سازمان‌ها نیز باید معیارهای ارزیابی، فرایندهای ارتقا و دسترسی به آموزش را تغییر دهند. توجه به کارکنان خط مقدم و تفاوت تجربه‌ی زنان از گروه‌های نژادی مختلف، دامنه‌ی بحث را از مشاغل اداری فراتر می‌برد. تعریف موفقیت نیز فقط حقوق بالاتر یا عنوان مدیریتی نیست. انعطاف‌پذیری، هماهنگی شغل با ارزش‌های شخصی و امکان انتخاب میان مسیرهای متفاوت، در این تعریف اهمیت دارند. خواندن این بحث‌ها فرصتی برای سنجیدن کیفیت رشد حرفه‌ای فراهم می‌کند، نه صرفاً شمارش ترفیع‌ها.

خلاصه کتاب پله شکسته

کتاب پله شکسته توضیح می‌دهد که یک فرصت ازدست‌رفته‌ی ارتقا، فقط تأخیری در تغییر عنوان شغلی نیست. این اتفاق می‌تواند فرد را از مسئولیت تازه، یادگیری مهارت‌های مدیریتی و افزایش درآمد دور کند. نویسندگان، سرمایه تجربی را عاملی مهم در تغییر این مسیر می‌دانند؛ سرمایه‌ای که از پذیرفتن نقش‌های تازه، آموزش، مشاهده‌ی همکاران و مشارکت در کارهای متفاوت ساخته می‌شود. جابه‌جایی افقی یا مورب در سازمان نیز ممکن است زمینه‌ی رشد باشد، حتی اگر بلافاصله با ترفیع همراه نشود. تفاوت مربی و حامی نیز مهم است: مربی مشورت می‌دهد اما حامی برای فرد فرصت ایجاد می‌کند. پیام اصلی، سنجیدن تصمیم‌های حرفه‌ای براساس ظرفیت یادگیری و حق انتخاب است. نویسندگان در کنار این تصمیم‌ها، اصلاح معیارهای ارزیابی و حمایت سازمانی را ضروری می‌دانند و رشد شخصی را جایگزین رفع تبعیض نمی‌کنند.

چرا باید کتاب پله شکسته را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پله شکسته را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تفاوت مانع نخستین ارتقا و سقف شیشه‌ای را روشن می‌کند.
• معیاری برای سنجیدن فرصت یادگیری در انتخاب شغل ارائه می‌دهد.
• نقش حامیان حرفه‌ای را از نقش مربیان جدا می‌کند.
• پیامدهای نابرابری را برای حفظ کارکنان و هزینه‌های سازمان توضیح می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب پله شکسته به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• زنان شاغلی که برای نخستین مسئولیت مدیریتی آماده می‌شوند.
• مدیران منابع انسانی که دغدغه‌ی ارزیابی عادلانه دارند.
• کارکنانی که میان ماندن در شغل و پذیرفتن تجربه‌ای متفاوت مرددند.

بخشی از کتاب پله شکسته

«یکی از راه‌های ارزیابی مسیر سرمایه تجربی این است که بررسی کنید چه زمانی به نقطهٔ مضاعف ۴۹ می‌رسید؛ یعنی زمانی که حقوق فعلی شما دو برابر حقوق اولیه‌تان شده باشد. حقوق مقطعی خاص، میزان درآمد کل عمر را تعیین نمی‌کند؛ اما این‌که در مقایسه با همتایان با چه سرعتی می‌توانید به این نقطه برسید، نشان‌دهندهٔ شیب منحنی سرمایه تجربی تا آن زمان است. درحالی‌که حقوق برخی مشاغل و صنایع سریع‌تر از بقیه به نقطهٔ مضاعف می‌رسد، به‌طور میانگین، مقایسه نرخ مضاعف‌شدن حقوق با همتایان در همان صنعت و نقش شغلی می‌تواند مفید باشد. اگر حقوق شما سریع‌تر از فردی در همان شغل و صنعت افزایش یافته است، یعنی منحنی سرمایه تجربی شما شیب تندتری داشته و این نشانهٔ مثبت سرعت رشد و یادگیری است. دو همکار به نام‌های اووِن و سیدنی را تصور کنید که از نظر هوش، تحصیلات و جاه‌طلبی در یک سطح هستند. هردو پس از فارغ‌التحصیلی فوری در یک شرکت استخدام شدند و حقوق اولیه‌شان ۴۰ هزار دلار بود. پس از دو سال در موقعیت شغلی سطح ابتدایی، اوون به شرکت جدید رفت و دو بار ترفیع گرفت. این تغییر کمک کرد در همان سال‌های اولیه مقدار زیادی سرمایه تجربی کسب کند. او پنج سال پس از شروع کار حرفه‌ای به نقطهٔ مضاعف رسید و ۸۰ هزار دلار حقوق دریافت کرد.»