کتاب ماجراهای زمین (بچه سیاره ها به مدرسه می روند ۱)

کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 نوشته روشنک حاجی علی اکبر، قصه‌ی زمین کوچولویی است که بازی‌کردن را دوست دارد و از رسیدن اولین روز مدرسه ناراحت است. زمین فکر می‌کند رفتن به کلاس، او را از بازی دور می‌کند؛ اما گفت‌وگویی با ماه و ستاره، موضوع‌های تازه‌ای پیش روی او می‌گذارد. نشر آد این داستان کودک را منتشر کرده است. نگرانی از مدرسه، لذت کشف‌کردن و پیداکردن دوست، محورهای اصلی قصه‌اند؛ قصه‌ای که دغدغه‌ی شروع مدرسه را به دنیای سیاره‌ها می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ماجراهای زمین (بچه سیاره ها به مدرسه می روند ۱)

کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 نوشته روشنک حاجی علی اکبر، احساس کودکی را بازتاب می‌دهد که در آستانه‌ی ورود به مدرسه، بیشتر به ازدست‌دادن فرصت بازی فکر می‌کند تا تجربه‌های تازه. نویسنده برای بیان این نگرانی، زمین را به‌شکل شخصیتی کوچک و بازی‌دوست معرفی کرده است. ماه و ستاره نیز نقش همراهانی را دارند که ناراحتی او را می‌بینند و درباره‌ی علت این احساس سؤال می‌کنند. فضای قصه خیالی است؛ اما مسئله‌ی اصلی به تجربه‌ای آشنا در زندگی کودکان مربوط می‌شود: روبه‌روشدن با تغییری که هنوز تصویر روشنی از آن ندارند. داستان، دل‌نگرانی شخصیت اصلی را از راه گفت‌وگو آشکار می‌کند. زمین خواسته‌اش را بیان می‌کند و همراهانش به‌جای سرزنش‌کردن او، درباره‌ی مدرسه توضیح می‌دهند. این شیوه، موضوع مدرسه‌رفتن را از یک دستور بزرگ‌ترها به موضوعی برای پرسیدن، شنیدن و فکرکردن تبدیل کرده است.
کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 میان علاقه‌ی کودک به بازی و امکان یادگیری در مدرسه ارتباط برقرار می‌کند. مدرسه در گفت‌وگوی شخصیت‌ها، فقط محل نشستن در کلاس نیست؛ جایی برای آشناشدن با پدیده‌های طبیعی، شناخت موجودات و پیداکردن دوستان هم‌سن هم هست. پرسش‌هایی درباره‌ی باران، برف، رشد گیاهان و پیدایش شب و روز، نمونه‌هایی از موضوع‌های یادگیری‌اند. این پرسش‌ها قرار نیست در همین قصه پاسخ علمی مفصل بگیرند؛ حضورشان نشان می‌دهد که کنجکاوی درباره‌ی جهان می‌تواند بخشی از تجربه‌ی مدرسه باشد. انتخاب زمین، ماه و ستاره به‌عنوان شخصیت نیز با همین موضوع‌های طبیعی تناسب دارد. جمله‌های کوتاه و گفت‌وگوهای پی‌درپی، توجه را بر احساس و سؤال شخصیت اصلی نگه می‌دارند. قصه به‌جای شرح قوانین مدرسه یا برنامه‌ی درسی، بر تصوری تمرکز دارد که کودک از مدرسه ساخته است. بزرگ‌سالان همراه کودک می‌توانند از این موقعیت برای گفت‌وگو درباره‌ی انتظارها، نگرانی‌ها و علاقه‌های او استفاده کنند؛ بدون اینکه ناراحتی از شروع مدرسه را نشانه‌ی بی‌علاقگی به یادگرفتن بدانند.

خلاصه کتاب ماجراهای زمین (بچه سیاره ها به مدرسه می روند ۱)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
زمین کوچولو عاشق بازی است؛ اما فردا باید برای اولین بار به مدرسه برود. فکر رفتن به کلاس، او را غمگین کرده است. ماه و ستاره که خوشحال‌اند، به او نزدیک می‌شوند و علت ناراحتی‌اش را می‌پرسند. زمین می‌گوید فقط دوست دارد بازی کند. دوستانش از چیزهایی حرف می‌زنند که می‌توان در مدرسه یاد گرفت؛ از شناخت سیاره‌ها و موجودات تا فهمیدن چگونگی بارش باران و رشد گیاهان. کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 این گفت‌وگو را با دغدغه‌ی مهم زمین پیش می‌برد: آیا مدرسه‌رفتن به معنای کنارگذاشتن بازی است؟ صحبت درباره‌ی دوستان هم‌سن و فرصت بازی، بخش دیگری از گفت‌وگوی آن‌ها را شکل می‌دهد.

چرا باید کتاب ماجراهای زمین (بچه سیاره ها به مدرسه می روند ۱) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، نگرانی از شروع مدرسه را از دید شخصیتی بازی‌دوست بیان می‌کند.
• گفت‌وگوی شخصیت‌ها فرصتی برای صحبت درباره‌ی احساس کودک فراهم می‌کند.
• پرسش‌های مربوط به طبیعت، یادگیری را به کنجکاوی پیوند می‌دهند.
• موضوع دوست‌یابی، تصویر مدرسه را از کلاس درس فراتر می‌برد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب ماجراهای زمین: بچه سیاره‌ها به مدرسه می‌روند1 به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که نگران اولین روز مدرسه هستند.
• والدینی که می‌خواهند درباره‌ی نگرانی‌های مدرسه با کودک گفت‌وگو کنند.
• مربیانی که برای معرفی مدرسه به کودکان، قصه می‌خوانند.