کتاب استاد و پرنسس پیانو

کتاب استاد و پرنسس پیانو نوشته مجتبی مرادی و اثری داستانی بلند درباره‌ی کلاس‌های آموزش پیانو، تجربه‌های شخصی یک مدرس و مسیر شکل‌گرفتن علاقه به موسیقی است. انتشارات شمشاد این کتاب را منتشر کرده است. اثر حاضر، از خلال گفت‌وگوهای روزمره‌ی مدرس با هنرجویان، به موضوع‌هایی مانند تمرین مداوم، نظم، غلبه بر خجالت و لذت یادگیری ساز پرداخته است. دختربچه‌ای به نام هانا که خودش را پرنسس پیانو می‌نامد، به داستان حاضر حال‌وهوایی ویژه داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب استاد و پرنسس پیانو اثر مجتبی مرادی

کتاب استاد و پرنسس پیانو، نوشته‌ی مجتبی مرادی، بر پایه‌ی تجربه‌های یک مدرس موسیقی نوشته شده و فضای کلاس‌های آموزش پیانو، گفت‌وگو با هنرجویان و مرور خاطرات شخصی مدرس را احضار کرده است. داستان بلند حاضر خواننده را وارد موقعیت‌های آشنا و ملموس آموزش ساز می‌کند؛ جایی که مسئله فقط نواختن چند نت نیست؛ بلکه دقت، تکرار، نظم و نوع رابطه‌ی هنرجو با تمرین اهمیت پیدا می‌کند. نویسنده از خلال برخورد با هنرجویانی با روحیه‌ها و میزان تلاش متفاوت، تصویری از فرایند یادگیری موسیقی ارائه کرده است؛ فرایندی که هم به اشتیاق نیاز دارد و هم به استمرار.

داستان بلند استاد و پرنسس پیانو به گذشته‌ی راوی نیز می‌پردازد؛ به زمانی که او با یک ساز ساده، بدون آموزش رسمی، جذب صداها شد و به‌تدریج با سلفژ، نت‌خوانی، تمرین جدی و اجرای صحنه‌ای آشنا شد. رفت‌وبرگشت زمانی میان حال و گذشته نشان می‌دهد که نگاه راوی به هنرجویانش از تجربه‌ی زیسته‌ی او جدا نیست. تأکید این راوی بر مترونوم، برنامه‌ریزی، تکرار درست و آمادگی برای اجرا از خلال تجربه‌ی های خودش بیرون آمده است.

کتاب استاد و پرنسس پیانو با ورود هانا حال‌وهوای دیگری پیدا می‌کند. هانا کودک کم‌سن‌وسالی است که هم خجالتی است و هم استعدادی چشمگیر در یادگیری پیانو دارد. رابطه‌ی او با ساز، تمرین در خانه، خیال‌پردازی کودکانه و آمادگی‌اش برای اجرا رنگی عاطفی به داستان بلند حاضر می‌دهد. این کتاب تصویری از آموزش موسیقی در سنین پایین هم ارائه کرده است؛ تصویری که در آن استعداد، تشویق، صبر و فضای امن آموزشی در کنار هم قرار می‌گیرند. این کتاب بیش از هر چیز درباره‌ی مسیر یادگیری، شکل‌گرفتن اعتمادبه‌نفس و لحظه‌هایی است که تمرین را به تجربه‌ای ماندگار تبدیل می‌کنند.

خلاصه داستان استاد و پرنسس پیانو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

راوی که مدرس پیانو است، در چند جلسه‌ی آموزشی با هنرجویانی روبه‌رو می‌شود که هرکدام نسبت متفاوتی با تمرین و یادگیری دارند؛ یکی بی‌دقت است، یکی وقتش را میان کلاس‌های مختلف تقسیم کرده و دیگری با پشتکار پیش می‌رود. این موقعیت‌ها راوی را به خاطرات آغاز راه خودش در موسیقی می‌برد؛ از تمرین با ساز برادرش تا آشنایی با سلفژ، کلاس‌های جدی‌تر و نخستین اجراها. در ادامه ورود هانا، دختربچه‌ای خجالتی اما مشتاق، مسیر داستان را دگرگون می‌کند. دخترک خیلی زود با پیانو ارتباط می‌گیرد و کم‌کم به نقطه‌ای می‌رسد که اجرای صحنه‌ای برایش به تجربه‌ای مهم تبدیل می‌شود.

چرا باید کتاب استاد و پرنسس پیانو را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب استاد و پرنسس پیانو را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این داستان بلند فضای واقعی کلاس پیانو و چالش‌های آموزش موسیقی را نشان می‌دهد.
• اثر حاضر تفاوت استعداد، علاقه و تمرین مداوم را تبیین می‌کند.
• خواننده با بخشی از مسیر یادگیری موسیقی، از نت‌خوانی و مترونوم تا آمادگی برای اجرا، آشنا می‌شود.
• داستان، نقش معلم را فقط در آموزش تکنیک ندیده و به تشویق، صبر و شناخت روحیه‌ی هنرجو نیز توجه کرده است.
• بخش‌های مربوط به هانا، تصویری از شکل‌گیری اعتمادبه‌نفس در یک هنرجوی کم‌سن‌وسال ارائه می‌دهد.
• خاطرات شخصی راوی نشان می‌دهد که پیشرفت در موسیقی چگونه با پشتکار و برنامه‌ریزی گره می‌خورد.

خواندن کتاب استاد و پرنسس پیانو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب استاد و پرنسس پیانو به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های بلند ایرانی که در فضای آموزش موسیقی و کلاس‌های هنری می‌گذرند.
• خوانندگانی که می‌خواهند با تجربه‌های واقعی یادگیری پیانو و دشواری‌های آن آشنا شوند.
• والدینی که درباره‌ی آموزش ساز به کودکان و نقش تمرین منظم کنجکاو هستند.
• هنرجویانی که با مسئله‌ی نظم، استمرار و آمادگی برای اجرا دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بخشی از کتاب استاد و پرنسس پیانو

«علیرضا اولین درس رو شروع کرد. کتاب بیر درس ۶۲ یه قطعهٔ فوق‌العاده واسه جابه‌جایی دست‌ها که منم عاشق اون قطعه بودم. البته سرعتش خیلی بالا بود. یه‌کم مکث داشت.

گفتم: «یه لحظه صبر کن. با سرعت پایین و با مترونوم دوباره شروع کن عزیزم.»

علیرضا گفت: «بله استاد.» از اول با سرعت پایین شروع کرد. خیلی عالی و با دقت و علاقه اجرا می‌کرد. همه‌چی عالی بود و تا آخر اجرا کرد.

گفتم: «بسیارخب. حالا شروع کن و کمی با سرعت بالاتر.»

گفت: «چشم.»

با سرعت بالا شروع کرد. کاملاً درست انجام داد، تا آخر متوجه شد که دقیقاً باید با مترونوم باشه.

اول سرعت پایین و بعد کم‌کم سرعت بالاتر همه‌چی درست می‌شه.

بعد رفتیم سراغ قطعات دیگه. البته داشتم فکر می‌کردم علیرضا هم مثل بقیه کلاس دیگه‌ای هم داشت. درس هم داشت. گیتار هم کار می‌کرد و در پیانو هم فوق‌العاده بود. تمرین مستمر داشت و هیچ بهانه‌ای نداشت. اصلاً این پسر بی‌نظیر بود. داشتیم در رابطه با قطعات صحبت می‌کردیم که دیدم درِ اتاق رو می‌زنن و نفر بعدی.»