کتاب دختران گمشده ایرلند

کتاب دختران گمشده ایرلند نوشته‌ی سوزان الیری و با ترجمه‌ی شیما آبیاری است. این کتاب را انتشارات جمهوری منتشر کرده است. این اثر داستانی، ماجرای دگرگونی ناگهانی زندگی یک مادر و دختر را پس از فاجعه‌ای خانوادگی و مالی دنبال می‌کند؛ روایتی که نشان می‌دهد چگونه سقوط از موقعیتی مرفه می‌تواند سرآغاز ورود به رازهایی سرپوشیده و تلاشی شجاعانه برای بقا در دل جامعه‌ای ناشناخته باشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دختران گمشده ایرلند

کتاب دختران گمشده ایرلند اثری در ژانر داستانی، معماگونه و درام است که سوزان الیری آن را با الهام از جغرافیا و طبیعت ساحلی ایرلند خلق کرده است. داستان درباره‌ی زنی به نام لیدیا و دختر نوجوانش سانی است که پس از مرگ ناگهانی پدر خانواده و آشکار شدن بدهی‌های سنگین و تخلف‌های مالی پنهان او، دارایی و جایگاه اجتماعی ممتاز خود را در دوبلین به‌کلی از دست می‌دهند. آن‌ها برای فرار از رسانه‌ها، بی‌پولی و نگاه‌های تحقیرآمیز دیگران، ناچار می‌شوند به کلبه‌ای قدیمی و متروکه در منطقه‌ای دورافتاده در غرب ایرلند نقل‌مکان کنند.
این کتاب کشمکش‌های این دو زن را برای سازگاری با سبک زندگی روستایی و محرومیت‌های تازه به تصویر می‌کشد. نویسنده در دل این مواجهه با شرایط دشوار، روابط انسانی، دوستی‌های صمیمانه و مفاهیمی چون پایداری، قناعت و امید را برجسته می‌کند. در جریان تلاش لیدیا و سانی برای شروع دوباره، سرنخ‌ها و رازهایی از گذشته‌ی خانواده و ساکنان قبلی آن منطقه نیز آشکار می‌شود که ابعاد معمایی کتاب را پررنگ‌تر می‌سازد و روایتی پرکشش پدید می‌آورد.

خلاصه داستان دختران گمشده ایرلند

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
مرگ ناگهانی بِری، زندگی همسرش لیدیا و دختر چهارده‌ساله‌اش سانی را دستخوش دگرگونی عمیقی می‌کند. لیدیا متوجه می‌شود همسرش پیش از مرگ، مبالغ هنگفتی را به شکلی غیرقانونی جابه‌جا کرده و حساب‌های خانواده کاملاً خالی است. با ضبط خانه و دارایی‌ها از سوی بانک، این مادر و دختر مجبور به ترک زندگی اشرافی در دوبلین می‌شوند. تنها دارایی باقی‌مانده، کلبه‌ای به‌ارث‌رسیده از عمه‌ی قدیمی‌شان در روستایی ساحلی است. آن‌ها با تغییر نام خانوادگی به این روستای دورافتاده می‌روند تا بقای خود را حفظ کنند، اما آنجا نیز معماهای تازه‌ای در انتظارشان است.

چرا باید کتاب دختران گمشده ایرلند را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب دختران گمشده ایرلند را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجسمی روشن از ایستادگی، تلاش برای بقا و بازیابی هویت فردی پس از بحران‌های سنگین مالی و روحی را نشان می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب درمی‌یابد که چگونه می‌توان در شرایط فروپاشی کامل زندگی، بر روابط اصیل انسانی، قناعت و امید تکیه کرد.
• این اثر کششی ترکیبی از فضای درام خانوادگی و لایه‌های پر رمز و راز معمایی را در بستری از طبیعت سواحل ایرلند به تصویر می‌کشد.
• خواندن این کتاب به درک بهتر چالش‌های مواجهه با واقعیت‌های تلخ خانوادگی و محافظت از احساسات نوجوانان کمک می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب دختران گمشده ایرلند به کسانی پیشنهاد می‌شود که:

• به رمان‌های معماگونه، پرماجرا و داستان‌های درام خانوادگی علاقه دارند.
• به دنبال خواندن داستان‌هایی درباره‌ی تاب‌آوری زنان و شروع دوباره پس از شکست‌های ناگهانی هستند.
• از روایت‌هایی با پس‌زمینه‌ی زندگی روستایی، روابط انسانی همدلانه و فضاسازی‌های اقلیمی لذت می‌برند.
• علاقه‌مندند پیوندهای عاطفی میان مادر و دختر را در شرایط بحرانی دنبال کنند.

بخشی از کتاب دختران گمشده ایرلند

«چهار ماه از مرگ همسر لیدیا گذشته بود. تا به خودش آمد دید همه‌چیزش را از دست داده است. به صدای آرام و قاطع وکیلش که به او اطلاع می‌داد بی‌خانمان شده، گوش می‌داد. احساس کرد از خواب بیدار شده و هر آنچه داشته رؤیایی بیش نبوده است. با اینکه شوکه شده بود اما وکیل داشت چیزی را به او اطلاع می‌داد که پیش‌تر در خفا به آن فکر کرده و از آن واهمه داشت. وقتی همسرش دچار حملهٔ قلبی شد یک‌جورهایی فهمیده بود که این آغاز ماجراست.
ماه‌های دلخراشی را پشت‌سر گذاشته بود و اواخر اکتبر را که گویی همین دیروز بود، به یاد آورد. یکشنبهٔ همان روزی که با دخترش برای خرید به سفر کوتاهی رفته بود با او تماس گرفتند.
آن‌ها بعدازظهری سرگرم‌کننده داشتند. کلی با هم حرف می‌زدند و می‌خندیدند. لباس پرو می‌کردند و در بوتیک‌های کوچکِ کوچه‌های باریک پشت خیابان گرافتون گشت می‌زدند. از آن لحظه‌های مادردختریِ باارزش. لیدیا مثل همیشه برای حضور سانی در زندگی‌اش خدا را شکر می‌کرد و دخترش را هدیه‌ای گرانبها می‌دانست و به او که در خیابان راه می‌رفت و موهای بلوندش زیر نور خورشید می‌درخشید نگاه می‌کرد.»