کتاب سم آور

کتاب سم آور نوشته مصطفی فیروزی و ویراسته رضا باباخانلو است، روایتی کوتاه که از دل کوچه، بازار، کارگاه و کلاس درس، مسئله‌ی ساختن و خاموش‌کردن امید را کنار هم می‌گذارد. این کتاب با تصویر مردی نابینا آغاز می‌شود که در جست‌وجوی امیرکبیر است و همین جست‌وجو، گذشته و اکنون را به‌ هم پیوند می‌دهد. نشر سیزده این کتاب را منتشر کرده است. فضای اثر بر حافظه‌ی تاریخی، فراموشی جمعی و رنج کسانی تکیه دارد که می‌خواهند چیزی بسازند، اما مدام پس زده می‌شوند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سم آور

کتاب سم آور نوشته‌ی مصطفی فیروزی، داستانی کوتاه و نمادین است که از همان صفحه‌های آغازین، فضای تیره و اندوهگین خود را با تصویر کوچه‌ای فرسوده و مردی نابینا شکل می‌دهد. جست‌وجوی این مرد برای پیداکردن امیرکبیر، فقط یک حرکت بیرونی نیست، این جست‌وجو بهانه‌ای می‌شود برای زنده‌کردن پرسشی بزرگ‌تر درباره‌ی ساختن، پیشرفت، حافظه‌ی تاریخی و سرنوشت کسانی که به تغییر باور دارند. اثر حاضر گذشته را به‌صورت مستقیم بازسازی نمی‌کند، بلکه آن را در خواب، یاد، گفت‌وگو و نشانه‌های پراکنده وارد اکنون می‌کند تا نشان دهد بعضی زخم‌ها از زمان عبور می‌کنند و در شکل‌های تازه ادامه می‌یابند.

کتاب سم آور اثر مصطفی فیروزی در چند صحنه‌ی پیوسته پیش می‌رود، از بازار سماورفروشان و خانه‌ی یک سماورساز تا خیابان، خانه‌ی یک مسئول و فضای دانشگاه. این جابه‌جایی‌ها باعث شده است که اثر فقط بر یک شخصیت یا یک موقعیت متمرکز نباشد و تصویری گسترده‌تر از بی‌اعتنایی، فراموشی و فاصله‌ی میان حرف و عمل بسازد. سماور در این کتاب فقط یک شیء نیست، نشانه‌ای از کار، صنعت، تداوم و جوششی است که می‌تواند خاموش شود یا دوباره جان بگیرد. 

لحن اثر در بسیاری از بخش‌ها به‌سمت تمثیل می‌رود و شخصیت‌ها بیشتر از آنکه صرفاً فردی باشند، حامل یک وضعیت‌ هستند: نابینایی که می‌شنود و می‌فهمد، پیرمردی که گذشته را به یاد دارد، مسئولی که میان تصویر و واقعیت فاصله انداخته و استادی که از ازدست‌رفتن سرمایه و حضور حرف می‌زند. همین ترکیب حال‌وهوایی می‌سازد که هم اجتماعی است و هم تاریخی، هم سوگوار است و هم در جایی پنهان، از امکان دوباره ساختن حرف می‌زند.

خلاصه داستان سم آور

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان سم آور با ورود مردی نابینا به کوچه و بازار آغاز می‌شود، مردی که کاغذی کهنه در دست دارد و سراغ امیرکبیر را می‌گیرد. برخورد او با مردم و سپس با پیرمردی در بازار سماورفروشان، مسیر داستان را به‌سمت گذشته‌ای پررنج باز می‌کند، گذشته‌ای که در آن سماورسازی، وام، ساختن و مجازات به هم گره خورده‌اند. روایت بعدتر از خیابان و خانه‌ی مسئول تا کلاس دانشگاه حرکت می‌کند و در هر بخش، نشانه‌ای از فراموشی، تحقیر تولید و دورشدن از آرزوی ساختن دیده می‌شود. در مرکز همه‌ی این صحنه‌ها، سماور و آتش کوره قرار دارد، چیزی که برای شخصیت‌ها فقط ابزار کار نیست، بلکه نشانه‌ی امید و پایداری است.

چرا باید کتاب سم آور را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب سم آور را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب پیوند میان حافظه‌ی تاریخی و مسائل امروز را در قالب یک داستان کوتاه نشان می‌دهد.
• خواننده با صحنه‌هایی روبه‌رو می‌شود که مسئله‌ی ساختن، تولید و فراموشی اجتماعی را از چند زاویه کنار هم می‌گذارند.
• نماد سماور و کوره در این کتاب، معنایی فراتر از یک شیء پیدا می‌کند و به فهم درون‌مایه‌ی اثر کمک می‌کند.
• جابه‌جایی میان بازار، خانه، خیابان و دانشگاه، تصویری چندوجهی از یک درد مشترک می‌سازد.

خواندن کتاب سم آور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب سم آور به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه فارسی که به فضاهای نمادین و اجتماعی گرایش دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند در قالب داستان با مسئله‌ی فراموشی تاریخی و نسبت آن با امروز روبه‌رو شوند.
• کسانی که به روایت‌هایی درباره‌ی کار، ساختن و موانعی که در برابر آن قرار می‌گیرد علاقه دارند.
• مخاطبانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با حال‌وهوای تلخ و تأمل‌برانگیز لذت می‌برند.
• دانشجویان و پژوهشگرانی که نمونه‌های کوتاه از ادبیات اجتماعی معاصر فارسی را دنبال می‌کنند.