کتاب نگاهی به ادب پارسی

کتاب نگاهی به ادب پارسی نوشته آصفه آصفی است و انتشارات مروارید آن را منتشر کرده است. این کتاب با تمرکز بر سیر ادبیات فارسی از روزگار کهن تا عصر نو، از پیوند زبان، تاریخ و ادبیات سخن گفته و نشان ادده است که ادبیات چگونه آینه‌ی اندیشه و زندگی ایرانیان بوده است. نویسنده کتاب حاضر را به‌عنوان مدخلی برای شناخت شاعران، نثر فارسی، دگرگونی‌های زبانی و زمینه‌های تاریخی هر دوره نوشته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نگاهی به ادب پارسی

کتاب نگاهی به ادب پارسی (از روزگار کهن تا عصر نو) نوشته‌ی آصفه آصفی و مروری بر تاریخ ادبیات فارسی است که از بحث درباره‌ی خودِ ادبیات و زبان فارسی آغاز می‌شود و به‌تدریج به دوره‌های گوناگون ادبی می‌رسد. نویسنده ادبیات را یکی از پایه‌های توانگری زبان و یکی از راه‌های شناخت روح و فکر یک ملت می‌داند. این کتاب زبان، خط، ریشه‌های فارسی و جایگاه آثار ایران باستان را کنار هم گذاشته است تا خواننده پیش از ورود به تاریخ ادبیات، با زمینه‌ی شکل‌گیری آن آشنا شود.

هر فصل از کتاب نگاهی به ادب پارسی به یک قرن اختصاص دارد. ابتدای هر فصل، تصویری فشرده از اوضاع سیاسی و اجتماعی آن دوره ارائه شده است و سپس روندهای ادبی، چهره‌های اثرگذار و شاخه‌های مهم شعر و نثر بررسی می‌شوند. نویسنده به گذار ایران از روزگار ساسانی به دوره‌ی اسلامی، تغییر خط، انتقال میراث فرهنگی و شکل‌گیری فارسی دری پرداخته است؛ سپس به نخستین شاعران و نویسندگان فارسی می‌پردازد و از چهره‌هایی مانند رودکی، دقیقی و فردوسی سخن می‌گوید.

نگاهی به ادب پارسی شبیه به دریچه‌ای برای ورود به جهان گسترده‌ی ادب فارسی است. آصفه آصفی این کتاب را راهی برای جلب توجه به نام‌های ماندگار، شاهکارها و مسیرهای اصلی ادبیات فارسی دانسته است. اثر حاضر برای آشنایی با مفاهیم پایه‌ای مانند شعر، نثر، عروض و قافیه و نیز برای دنبال‌کردن پیوند ادبیات با تحولات تاریخی و فرهنگی ایران سودمند است.

خلاصه کتاب نگاهی به ادب پارسی

ادبیات فارسی بخشی از حافظه‌ی تاریخی و فرهنگی ایران است. این کتاب به تعریف ادبیات، ریشه‌های زبان فارسی و دگرگونی خط پرداخته و سپس از آثار ایران باستان، پیدایش فارسی دری و نقش ترجمه و انتقال میراث فرهنگی در دوره‌ی اسلامی سخن گفته است. اثر دوره‌به‌دوره پیش می‌رود و با معرفی شاعران، نویسندگان و متن‌های مهم نشان می‌دهد که ادبیات فارسی چگونه در پیوند با اوضاع سیاسی، اجتماعی و فکری هر زمان رشد کرده است. توجه به چهره‌هایی مانند رودکی و فردوسی، بررسی نمونه‌های نخستین نثر فارسی و توضیح اصطلاحات ادبی از بخش‌های اصلی کتاب است.

چرا باید کتاب نگاهی به ادب پارسی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب نگاهی به ادب پارسی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مسیر کلی ادبیات فارسی را از ریشه‌های زبانی و خطی تا شکل‌گیری آثار مهم نشان می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند پیوند تاریخ ایران و دگرگونی‌های ادبی را دریابد.
• این اثر مفاهیم پایه‌ای مانند شعر، نثر، قافیه، عروض و برخی اصطلاحات ادبی را در کنار نمونه‌ها معرفی کرده است.
• کتاب به شاعران مشهور محدود نمانده و به ترجمه‌ها، نثرهای نخستین و زمینه‌های فرهنگی هر دوره نیز پرداخته است.

خواندن کتاب نگاهی به ادب پارسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب نگاهی به ادب پارسی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند با سیر کلی ادبیات فارسی از ایران باستان تا دوره‌های بعد آشنا شوند.
• دانشجویان و علاقه‌مندانی که به شناخت چهره‌های مهم شعر و نثر فارسی نیاز دارند.
• کسانی که می‌خواهند رابطه‌ی زبان فارسی، تاریخ فرهنگی ایران و آثار ادبی را درک کنند.
• مخاطبانی که به‌دنبال آشنایی مقدماتی با اصطلاحات و قالب‌های اصلی ادب فارسی هستند.

درباره آصفه آصفی

آصفه آصفی متولد اوایل دهه‌ی ۱۳۰۰ شمسی در تهران و از بنیان‌گذاران تعلیم‌وتربیت در ایران بود که پس از تحصیل در رشته‌ی زبان و ادبیات فرانسوی در دانشگاه تهران عازم فرانسه شد. او در سال ۱۳۴۱ مدرک دکتری خود را در رشته‌ی تعلیم‌وتربیت دریافت کرد و پس از بازگشت به ایران علاوه‌بر تدریس در دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت‌معلم فعلی)، مدرسه‌ی عالی علوم اداری و بازرگانی قزوین (دانشگاه بین‌المللی امام خمینی فعلی) و چند دانشکده‌ی دیگر، در سال ۱۳۴۶ انجمن اولیا و مربیان را بنیاد نهاد.

این نویسنده که سردبیر نشریه‌ی انجمن اولیا و مربیان با نام «مکتب مام» بود، در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ مقالات و کتاب‌های گوناگونی را در زمینه‌ی تربیت کودکان و نوجوانان نگاشت. باآن‌که رشته‌ی تحصیلی آصفه آصفی ادبیات فارسی نبود، به‌دلیل آشنایی قبلی از طریق خانواده، ذوق شخصی و تسلط بر روش‌شناسی، در سال ۱۳۵۲ کتاب «نگاهی به ادب پارسی» را در ۱۴ فصل برای مدرسه‌ی عالی علوم اداری و بازرگانی تألیف و منتشر کرد؛ اثری که به مرور سیر نظم و نثر فارسی بر اساس چهره‌های شاخص از دوران کهن تا عصر نو می‌پردازد و مقدمه‌ای بسیار مناسب و خواندنی برای آشنایی مخاطبان با ادبیات ایران به شمار می‌رود.

بخشی از کتاب نگاهی به ادب پارسی

«فصل پنجم: عصر سعدی

فتنهٔ مغول

علاءالدین تکش، که در ۵۶۸ به پادشاهی نشسته بود، در ۵۹۶ هنگامی‌که به انتقام خون و زیرش صدرالدین مسعود هروی قصد تسخیر الموت را داشت، در این راه از بیماری مرد و پسرش علاءالدین محمد بر جایش نشست. او در ۶۰۶ مازندران و در ۶۰۷ کرمان را گرفت و قلمرو خود را تا سواحل جنوبی دریای عمان بسط داد. از آن پس اصفهان و ری و همدان را گشود و اتابک فارس را مطیع خود ساخت؛ همین کار نگرانی خلیفهٔ عباسی را برانگیخت و او را به توطئه و بند و بست با دشمنان خوارزمشاه برانگیخت. او همچنین امرای ماوراءالنهر و آسیای مرکزی را یکایک برانداخت و در ۶۱۳ برای نخستین بار با مغولان روبه‌رو شد و آنان را فراری ساخت از آن پس به قصد تسخیر بغداد حرکت کرد ولی در نزدیکی همدان بر اثر باریدن برف و سرمای سخت بخش بزرگی از سپاهش نابود شد و او راه بازگشت در پیش گرفت.»