کتاب زیوا

«زیوا» در زبان لری به معنی «زیبا» و «زود بیا» است‌؛ همچنین طبق گفته نویسنده کتاب، دینی در جنوب و غرب کشور وجود دارد به نام «مندایی» که الهه وحی آن‌ زیوا نام دارد. رمان «زیوا» اثر فاطمه کریم‌‌‌‌‌‌آبادی، درباره دختری است که اتفاقاتی سبب می‌شود به گذشته‌اش و آسیب‌هایی که در دوران نوجوانی متحمل شده‌است فکرکند. زیوا، داستان تمام دخترانی است که از دوران کوتاه و حساس نوجوانی عبور کرده‌اند اما بار احساسات ضد و نقیضش را سال‌ها به دوش می‌کشند. انسان در رویارویی با بحران، تصمیمات متفاوتی می‌گیرد. نکته‌ای که نباید فراموش کرد این است که اطرافیان نقش بسیار بسزایی در رقم زدن آینده عزیزانشان دارند: زیوا شرمگین بود. خجالت زده گوشه‌ای ایستاده و منتظر بود تا حرف‌های مرد و زنی که روبرویش ایستاده بودند، تمام شود. مرد به آرامی صحبت می‌کرد و دستانش را روی شانه زن گذاشته بود. زن با ابرو های درهم و با نگرانی هر چند ثانیه سر تکان می‌داد. بلاخره پس از چند دقیقه مرد سمت زیوا آمد. لبخندی زد و گفت که اتاقش در انتهای راهرو است. زیوا سر به زیر انداخت و با بغض تشکر کرد. مرد لبخندی پدرانه زد و گفت نیازی به تشکر نیست و و از زیوا خواست تا در آرامش بر روی قلمش کار کند. زیوا مصمم قول داد تمام تلاشش را بکند تا دیگر دِینی بر گردنش نباشد. مرد دستان خیس از عرق زیوا را در دستانش قفل کرد و گفت هیچ دینی بر گردنش ندارد و این کار را فقط برای خود انجام می‌دهد. سپس کلیدی از جیبش در آورد و در دست زیوا گذاشت. _ به خانه ات خوش آمدی!